Karar Detayı

İşyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 151/1, 31/3 (2 kez) ve 62/1. (2 kez) maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası ve 1.660,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 02/05/2017 tarihli ve 2016/477 esas, 2017/210 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 06/06/2017 tarihli ve 2017/136 değişik işsayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/06/2021 gün ve 7396 2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/07/2021 gün ve 2021/80826 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Her ne kadar Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 17/11/2020 tarihli ve 2020/27884 esas, 2020/12979 karar sayılı ilamında "...hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işledikleri sabit olmadığından sanıkların beraatine karar verildiği ve bu nedenle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarıyla birlikte işlendiği belirtilen mala zarar suçundan da beraat kararı verilmesinin talep edildiği anlaşılmış ise de; kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan bu durumun ancak 5271 sayılı CMK’nın 311/1 e maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği..." şeklinde belirtildiği, bununla birlikte suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04/03/2020 tarihli ve 2020/1007 esas, 2020/85 karar sayılı ilamında "...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinde hükmün nelerden ibaret olduğunun belirtilmesi ve sanık hakkında 16/06/2010 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesi karşısında, sanık hakkında verilen anılan kararın yargılamanın yenilenmesine konu olamayacağı..." şeklinde belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarında yargılamanın yenilenmesinin mümkün olamayacağı,

Diğer yandan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15 487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz veya istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, adı geçen suça sürüklenen çocuğun işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları ile birlikte işlediği iddia olunan bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan hakkında hükmolunan mahkûmiyet hükmü yönünden istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 28/09/2017 tarihli ve 2017/1675 esas, 2017/1852 sayılı kararı ile hükmün bozularak suça sürüklenen çocuğun atılı hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle hükmün bozulmasına ve atılı suçtan beraatine karar verildiği, hırsızlık suçunun yanında işlenen işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına ilişkin olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle istinaf incelemesine konu edilemediği anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının, bölge adliye mahkemesi tarafından bozulmasına karar verilen hırsızlık suçuyla bağlantılı olduğu ve her üç suçun birlikte işlendiğinin iddia edildiği, suça sürüklenen çocuğun işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını işlediğinin de sabit olmadığı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: **

İnceleme konusunu oluşturan davada, her ne kadar suça sürüklenen çocuk ... hakkında, Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 02/05/2017 tarihli ve 2016/477 Esas 2017/210 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan mahkumiyet, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları verildiği, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik olarak yapılan itirazın Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 06/06/2017 tarihli ve 2017/136 D. İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği; hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 28/09/2017 tarihli ve 2017/1675 Esas, 2017/1852 Karar sayılı kararı ile sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçunu işlediği sabit olmadığından beraat kararı verildiği anlaşılmış ise de; kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan bu durumun ancak 5271 sayılı CMK’nın 311/1 e maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği, kanun yararına bozma gerekçesi yapılamayacağından ve delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğünden söz edilerek kanun yararına bozma yasa yoluna başvurma olanağı da bulunmadığından, (DİYARBAKIR) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 06/06/2017 tarihli ve 2017/136 D. İş sayılı karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 13/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.