Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hırsızlık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın adli sicil kaydına göre İstanbul 11.Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2009 tarihli ve 2008/351 Esas 2009/177 Karar sayılı ilamında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından; sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/123 esas, 2010/373 karar sayılı ilamının esas numarasının 2005/125 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamış;5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

UYAP'tan alınan güneşin doğuş batış çizelgesine göre, suç tarihinde yaz saati uygulaması ile birlikte güneşin 19.16’da battığı, 5237 sayılı TCK'nun 6/1 e maddesi uyarınca saat 20.16’dan sonraki zaman diliminin gece vakti olduğu, müştekinin kolluk aşamasında hırsızlık olayının saat 20.00 20.15 sıralarında gerçekleştiğinin beyan ettiği ve buna göre suçun gündüz vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki 2 nolu görüşe iştirak edilmemiş diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1 Müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde olay tarihinde aracını market önüne park ettiğini,daha sonra aracının yanına geldiğinde bagajda bulunan malzemelerin çalınmış olduğunu beyan ettiği,ancak müştekinin aracın bagajının kilitli olup olmadığı hususunda beyanda bulunmadığı ve 1609/2014 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre araç kapı ve camlarının ya da kilidinin zorlandığına dair bir ifadenin de bulunmadığının anlaşılması karşısında,müştekinin duruşmaya davet edilerek araçta suça konu eşyaların bulunduğu yerin kilitli olup olmadığı hususu araştırılarak sonucuna göre,aracın kilitli olduğunun tespiti halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2 h, kilitli olmaması halinde ise aynı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun oluşacağı da nazara alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken sanığın aracın camını kırarak hırsızlık yaptığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2 Eylemin 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun tespiti halinde 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3 Sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/123 esas, 2010/373 karar sayılı ilamının esas numarasının 2005/125 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,13.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.