Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hırsızlık, suç işlemek amacıyla örgüt kurma

HÜKÜM: Emanete kayıtlı paranın hazineye irat kaydına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27/09/2013 gün ve 2009/2 E. 2013/815 K. sayılı kararı ile hırsızlık suçundan verilen beraat kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği; suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kurulan ilk hükmün itiraz üzerine kaldırılarak yapılan yargılama sonucunda hükümlü hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm kurulmuş ve bu kararın da kesinleşmesinden, sonra, 12/03/2020 günlü ek kararla Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu'nun 2008/960 sırasında kayıtlı olan 2.845 TL'nin Hazineye irat kaydına karar verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nın 54. ve 55. maddelerinde düzenlenen müsadere bir güvenlik tedbiri olup, müsadere kararları yönünden kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna başvurabileceği ancak bağımsız olarak verilen müsadere kararlarında ise karar tarihine göre ikili bir ayırım yapmanın gerektiği;

1 ) Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden yani 20/07/2016 tarihinden önce bağımsız olarak verilen müsadere (veya iade) kararları yönünden 04.06.1936 gün ve 12 14 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 1086 sayılı HMUK'nın 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmadığı belirlenecektir. Buna göre, 20/07/2016 tarihinden önce bağımsız olarak verilen ve kesin olmayan kararlar temyiz kanun yoluna tabi olacaktır.

2 ) 20/07/2016 tarihi ve sonrasında bağımsız olarak verilen müsadere (veya iade) kararları, 5271 sayılı CMK’nın 256 ve 258. maddeleri uyarınca, istinaf kanun yoluna tabi olacaktır.

Açıklanan nedenlerle;

5271 sayılı CMK'nın 256/1. ve 258. maddeleri uyarınca verilen 03/02/2020 tarihli bağımsız olarak verilen müsadereye (sanıktan teslim alınan paranın Hazine’ye irat kaydına) dair ek kararın CMK’nın 258/1. maddesine göre temyiz kanun yoluna değil, istinaf kanun yoluna tabi olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlü müdafiinin dilekçesi istinaf dilekçesi niteliğinde kabul edilerek, aynı maddenin 2. fıkrasına göre istemi incelemeye yetkili ve görevli merciye iletilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 29/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.