Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... yönünden; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

I Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 142/1 b. maddesi uyarınca 2 yıl olarak belirlenen temel cezada, aynı Kanun'un 143.maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak 2 yıl 4 ay hapis cezası belirlenmiş ise de, daha sonra sanık hakkında TCK'nın 35. maddesi uygulanarak sonuç cezanın doğru bir şekilde 1 yıl 8 ay, aynı şekilde suça sürüklenen çocuk hakkında da TCK'nın 35, 31/3.maddeleri uygulanarak sonuç hapis cezasının doğru bir şekilde 1 yıl 1 ay 10 gün olarak belirlendiği anlaşılmakla; TCK'nın 143. maddesinin uygulanması sırasında yapılan hesap hatasının, daha sonraki uygulamalarla düzeltilmiş olduğunun anlaşılması karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1 Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6 986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2 Her ne kadar sanık ve suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunmalarında kolluk görevlilerince apartman çıkışında yakalandıklarını beyan etmişlerse de ,dosya içerisinde bulunan krokide sanıkların apartmanın bulunduğu sokağın köşesinde ... kod numaralı ekipce yakalandıklarının belirtildiği, kolluk görevlilerince düzenlenen olay tutanağında ise sanık ve suça sürüklenen çocuğun ne şekilde yakalandığının anlaşılamadığı gözetildiğinde öncelikle olay tutanağı düzenleyen,sanık ve suça sürüklenen çocuğu olay yerinde yakalayan kolluk görevlileri tanık sıfatıyla dinlenilerek sanık ve suça sürüklenen çocuğun ne şekilde yakalandığı, TCK 'nın 35. maddesinin uygulanması yönünden eylemin tamamlanıp tamamlanmadığı, tanık beyanlarına göre sanıkların eylem tamamlandıktan sonra yakalanması halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi yönünden suça konu malları rızalarıyla teslim edip etmedikleri sorularak sonucuna göre sanık ve suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3 Sanığın ve suça sürüklenen çocuğun, müştekilere ait iki çift takdiri kıymeti toplam 119,00 TL değerinde ki ayakkabıları çaldıklarının anlaşılması karşısında, çalınan ayakkabıların değeri (69 TL ve 50 TL ) nazara alınarak sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılıTCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine,14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.