Yargıtay 2. CD 2020/18607 E. 2020/10497 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 20/11/2012 tarih ve 2012/100 E ve 2012/476 K sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı, sanık ...’ün yokluğunda, sanık müdafii Av. ...’ya tefhim edilmiş, müdafiinin itirazı üzerine Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 25.12.2012 tarihli 2012/1279 D. İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek her ne kadar söz konusu karar kesinleştirilmiş ise de; Dairemizin 04.03.2020 tarihli gönderme kararı üzerine sanık müdafii Av. ...’nun dosya içerisinde bulunan 05.06.2020 tarihli dilekçesi ile sanık ile herhangi bir vekalet ilişkisinin bulunmadığını, Ankara Barosu tarafından sanık müdafii olarak görevlendiğini belirttiği anlaşılmakla, 20/11/2012 tarih ve 2012/100 E ve 2012/476 K sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce, sanığın kovuşturma sırasında 31.05.2012 tarihli sorgusunda müdafi istemediğini belirttiği gibi, 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durumun da bulunmadığının anlaşılması karşısında, 20/11/2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın sanığa tebliğ edilmemesi nedeniyle mahkemece yapılan 20/11/2012 tarihli kararın kesinleştirilmesinin usulüne uygun olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği ve denetim süresinin işlemeye başlamadığı gözetilmeden, hukuken geçerliliği bulunmayan 07/10/2015 tarihli karar ile açıklanması koşulları oluşmayan 20/11/2012 tarihli kararın, açıklanmasına dair yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.