Yargıtay 2. CD 2016/5079 E. 2018/13947 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hırsızlık

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın 21/01/2015 havale tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23/01/2015 tarih ve 2013/685 esas 2014/286 karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'ın yokluğunda verilen 06/05/2014 tarihli kararın konutta tebliği sırasında sanığın askerde olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın, eski hale getirme istemi yerinde olduğu belirlenip, bu nedenle temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla,

Oluşa ve dosya kapsamına göre,sanıklar her ne kadar savunmalarında suça konu aracın yol kenarında camı ve kapısı açık, anahtar üzerinde bırakılmış olduğunu beyan etmiş iseler de; aracı emanet olarak kullanan tanık ...'un olay öncesi araçla kaza yapmadığını, aracın kelebek camının açık olmakla birlikte aracın anahtarının aracın üzerinde olmadığını belirtmesi karşısında; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1 b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun’un 141/1 maddesi gereği hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.