Karar Detayı

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'un, anılan Kanun'un 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 820,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2017 tarihli ve 2016/788 esas, 2017/213 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/11/2018 gün ve 94660652 105 20 11386 2018 Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/11/2018 gün ve KYB 2018 91079 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın müştekinin bilgisi dışında nüfus cüzdanı fotokopisi ve kimlik bilgilerini kullanıp müşteki adına imza atarak sahte cep telefonu aboneliği sözleşmesi düzenlediğinden bahisle mahkûmiyetine karar verilmişse de, söz konusu abonelik sözleşmesi suretinin incelenmesinde 3K İletişim Hizmetleri ve Dayanıklı Gıda ve Tekstil Ticaret Limited Şirketi isimli bir işyerine ait kaşe ve kaşe üzerinde bir imza bulunduğu, bununla birlikte soruşturma esnasında ilgili Gsm şirketinden gelen yazı cevabına göre, abonelik sözleşmesini düzenlediği bildirilen bayi yetkilisi olan sanığın ifadesine başvurulduğu, ancak sanığın suça konu abonelik sözleşmesinin kendisi tarafından düzenlenmediğini, sözleşmenin bir örneğini beyanının alındığı sırada inceleyemediğinden bu konuya ilişkin olarak ifade verememekle birlikte, ... isimli bir şahsın kendisinin ve şirketinin isimlerini kullanarak 4 farklı ilde telefon bayiliğini açtığını belirttiği, ayrıca kanun yararına bozma talepli dilekçesinde de bahse konu sözleşmenin ...'ya ait Muhtar İletişim isimli firma tarafından sözleşmenin yapıldığını belirtmesine rağmen, bahse konu hususlara ilişkin olarak hiçbir araştırma ve inceleme yapılmadan, sanık ve ve ilgili işyerinde çalıştığı bildirilen kişilerin imza ve yazı örnekleri temin edilerek sözleşme aslı ile ilgili bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, yargılama aşamasında da sanık aleyhine bir delil elde edilemeden, gerekçeli kararda, sözleşmedeki kaşenin sanığın işyerine ait olduğundan bahisle atılı suçu adı geçen sanığın işlemiş olduğuna dair hiçbir delil ve gerekçeye yer verilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozmaya konu dava dosyası incelendiğinde; sanık hakkında Cumhuriyet savcılığı tarafından soruşturma aşamasında düzenlenen ön ödeme emrinin, doğrudan TK’nin 35. maddesine göre sanığın UYAP sisteminden elde edilen adresine yapıldığı, bunun üzerine sanığın savunması alınmadan hakkında düzenlenen iddianameyle 5809 sayılı Kanun'un 56/4. maddesi göndermesiyle 63/10 maddesinden cezalandırılması için kamu davası açıldığı, kovuşturma aşamasında sanığa yeniden ön ödeme emri tebliğ edilmesi gerekirken, sanık hakkında neticeten 820 TL adli para cezası verildiğinin anlaşılması karşısında, bu hususun kanun yararına bozma konusu yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.