Yargıtay 18. CD 2020/1111 E. 2020/9548 K.

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2019 tarihli ve 2019/280 esas, 2019/575 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "Dosya kapsamına göre, mağdur ...'ın 21/06/2019 tarihli birinci celsede vermiş olduğu beyanında sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi, sanığın da aynı celsede şikayetten vazgeçmeyi kabul etmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73/4 6 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 131/1. maddesinde, “kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikâyetine bağlıdır." hükmüne yer verildiği,

Aynı Kanun'un 73. maddesinin 4. fıkrasında ise, “kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür." hükümleri düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında da, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma yada kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen dosyada; mağdur ...'ın 21/06/2019 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçtiği ve aynı duruşmada sanığın, şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının, TCK’nın 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, kurulan mahkumiyet hükmü hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1 Mağdur ...'a karşı hakaret suçundan, sanık ... hakkında, Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2019 tarihli ve 2019/280 esas, 2019/575 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2 Anılan Kanun maddesinin 4/d fıkrası uyarınca karardaki hukuka aykırılık, hükmün Yargıtay tarafından düzeltilmesini gerektirmekle; sanık ... hakkında mağdur...'a karşı hakaret suçundan açılan kamu davasının, TCK’nın 73/4 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına, Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.