Yargıtay 18. CD 2017/8312 E. 2019/536 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: İş ve çalışma hürriyetinin ihlali

HÜKÜM: Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 106/1 1. maddesinde düzenlenen tehdit suçu ile uzlaşma kapsamında olan iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ancak sanığın tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, TCK'nın 117/1. maddesinde düzenlenen iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunun CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanunun 253 ve devamı maddeleri uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkındaki tehdit eyleminin iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunun unsuru olduğunun kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında ayrıca bir karar verilmesine yer olmadığı gözetilmeden hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.