Yargıtay 18. CD 2015/41713 E. 2017/14399 K.

MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, aracını benzininin bitmesi nedeniyle park yasağı olan yol kenarına parketmesi nedeniyle müşteki polislerce uyarılması, durumu anlatmasına rağmen polislerce aracın bulunduğu yerden alınmasının istenmesi, bu sebeple sanık ile müştekiler arasında sözlü bir tartışmanın çıkması, durumun müştekiler tarafından anlayışla karşılanmamasına sinirlenen sanığın, bu olaydan duyduğu öfke ile aracına vurarak “elin gavur memlektinde bile polis her türlü yardımı yapıyor, bu a…na ko….mun yerinde polis bizi adam yerine koymuyor” biçimindeki sözleri söylemesi biçiminde gelişen olayda, sanığın konuşma şekli ve içeriği bir bütün halinde değerlendirildiğinde, tepkisel ve kaba nitelikteki bu sözlerinin müştekilere yönelik olmadığı, muhatabının müştekiler olmaması nedeniyle de hakaret suçunda matufiyet şartının gerçekleşmediği anlaşılmakla, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenlerinin kabulüyle tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/12/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.