Yargıtay 17. HD 2018/37 E. 2020/3113 K.

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 3.Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen yerel mahkeme kararının davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce verilen 24/10/2017 tarih ve 2017/841 2017/818 E K sayılı istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararının Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacı şirkete ait olup tavuk yetiştiriciliği işi yaptığı, davalı sigorta şirketince sigortalı tavuk kümesine 31/08/2014 tarihinde kimliği belirsiz kişi veya kişiler tarafından girilip havalandırma fanlarının kapatılması sonucu kümes içerisinde bulunan tüm tavukların telef olduğunu, olayın ortaya çıkması ile birlikte şikayette bulunulmuşsa da olayı gerçekleştiren kişi veya kişilerin tespit edilemediğini, davalı sigorta şirketine yapılmış olan başvurularının kabul görmediğini belirterek fazlaya dair talep hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000,00 TL zararın olayın meydana gelmiş olduğu 31/08/2014 tarihinden bu yana işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 31/08/2016 havale tarihli dilekçe ile dava değerini 107.491,53 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, talebin teminat dışı olduğunu ve hasarın konusunda uzman bir bilirkişi tarafından hesaplanması gerektiğini belirterek davanın reddine karara verilmesini talep etmiştir.

Kavak Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 08/06/2017 tarih ve 2015/358 2017/125 sayılı ilamında toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 80.618,93 TL zarar bedelinin olay tarihi olan 31/08/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi’nce davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 4.129,07 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 03.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi