Yargıtay 17. CD 2015/22136 E. 2017/11557 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hırsızlık

HÜKÜM: Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1 Kolluk tarafından tutulan 27.04.2012 tarihli kamera izleme tutanağına göre, sanık tarafından kullanıldığı tespit edilen ve 18.04.2012 tarihinde olay yerinden yalnızca arka bagaj kısmı ağırlık nedeniyle yere çökmüş şekilde geçen ... plakalı aracın kasasının, 19.04.2012 tarihindeki hırsızlık olayında suçta kullanılan ve plakası tespit edilemeyen aracın kasasından bir üst model olduğu ve iki farklı tarihte gerçekleşen olay arasında araçlar yönünden bir bağlantı kurulamadığına dair yapılan tespitler karşısında, sanığın “kullandığı aracın arka kısmının çökmüş şekilde olay yerinden geçmesi, plaka tanıma sisteminden de aracın olay tarihlerinde ilçeye girişinin tespit edilmesi, sanığın benzer hırsızlık suçundan hakkında bir çok mahkumiyet kararı ve açılmış kamu davasının bulunması” şeklindeki yetersiz gerekçe ile yüklenen suçu işlediğine ilişkin hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2 Karar tarihinde başka suçtan hükümlü bulunan ve “duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutulması” hususunda karar verilmemiş olan sanığın, yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle, CMK’nın 196/1. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

3 T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.