Yargıtay 15. CD 2018/7113 E. 2020/5244 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Dolandırıcılık

HÜKÜM: TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 50/1 a ve 52/2 4. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’un, bozma ilamından sonra vefat eden ... ile fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek, kendilerine ait olmayan zeytinliği katılana satmak istedikleri, ...’a ait olduğunu söyledikleri bu zeytinliğin katılana satılması konusunda anlaştıkları ve katılanın varılan anlaşmaya istinaden sanığa ve ...’a 3.000 TL kaparo verdiği, ancak daha sonra gönderilen tapu fotokopisinden arazinin ...’a ait olmadığını, tanık ...’e ait olduğunu öğrendiği anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın, verilen cezanın az olduğuna ilişkin; sanığın ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.