Yargıtay 15. CD 2019/93 E. 2020/10417 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Dolandırıcılık

HÜKÜM: TCK'nın 157/1, 62/1, 52/2 4, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 07/03/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanı evlenme vaadi ile aldatıp, Ziraat Bankası ve Halk Bankası'ndan katılan kendi adına krediler çekerek yaklaşık 52.000 TL'yi sanığın banka hesaplarında haciz ve blokeler olduğunu belirtmesi nedeniyle sanığın arkadaşları olan ...'ın Tekirdağ'ın Çorlu ilçesinde bulunan hesabına, yine sanığın bir başka arkadaşı ....'nın İstanbul ilindeki mevcut hesabına ve sanığın annesi ...'nun Halk Bankası .... şubesi hesabına gönderdiği, sanığın gönderilen bu paraları alarak bir kısmıyla icra borçlarını kapattığı, diğer kısmını ise işyerinde kullandığı, katılanın borç altına girdiği kredilerden üç taksidini ödedikten sonra işlerinin iyi gitmediğini bahane ederek katılanın kredi borçlarını ödemeyi kestiği bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın katılandan farklı tarihlerde zincirleme şekilde para almış olması karşısında TCK 43. madde hükümlerinin uygulanması gerekirken uygulanmamış olması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.