Yargıtay 15. CD 2017/16333 E. 2018/8996 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM: TCK’nın 155/2, 168/2, 62/1, 52, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 10/12/2007 tarihinde katılan şirketle yaptığı finansal kiralama sözleşmesi ile suça konu üç aracı teslim aldığı, taksitlerinin süresinde ödenmemesi üzerine katılan şirket tarafından 05/09/2008 tarihinde ihtarname gönderilerek borcun ödenmesi veya araçların tesliminin istenmesine karşın sanığın araçları verilen sürede teslim etmediğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunması, katılan beyanları ve dosya kapsamından; sanığın atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan vekilinin hüküm verilmeden önce 21.02.2012 tarihli dilekçesi ile davadan feragat etmiş olması karşısında, katılma kararı hükümsüz kaldığından vekalet ücretine hükmedilmemesinde zorunluluk bulunması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümdeki 1800 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak müştekiye verilmesine ilişkin kısmın hükümden bütünüyle çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.