Yargıtay 15. CD 2015/11381 E. 2016/8815 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kamu malına zarar vermek, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM: TCK'nın 152/1 a, 168/2, 50/1 a, 52,52/4 ve TCK'nın 86/2, 35/2, 52, 52/4 ve TCK'nın 125/3 a, 52, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Kamu malına zarar vermek, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret, kasten yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1 Sanık hakkında kasten yaralama suçu nedeniyle mahkumiyetine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre, karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2 Sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret ve kamu malına zarar vermek suçları nedeniyle mahkumiyetine ilişkin hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanığın müştekinin resepsiyon bölümünde görevli olduğu polis evinde kayıt yaptırdıktan sonra odaya yerleşip müştekiden telefonla malzemeler istediği esnada telefonda sinkaflı küfürler söylediği, daha sonra müştekinin, tanık olarak dinlenen polis memurları ile birlikte istenen malzemeleri sanığın odasına birlikte götürdükleri, sanığın tekrar müştekiye yönelik küfürler söyleyip,yaralamaya teşebbüs ettiği ayrıca oda kapısına kafa atmak suretiyle zarar verdiği yönünde; sanığın savunması müşteki ve tanıkların beyanları, genel adli muayane raporu ve dosya kapsamı ile anlaşılmış olmakla suçlarının sübut bulduğuna yönelik, mahkemenin sanığın mahkumiyetine ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiniin savunma hakkının ihlal edildiği ve lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.11.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.