Yargıtay 14. CD 2014/11049 E. 2017/4936 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında sanıklar ...ile ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurun önce hakkında mahkûmiyet hükmü verilip temyiz konusu yapılmayan sanık ..., daha sonra da sanık ... ile arkadaşlık yapmasına kızan sanıkların, olay tarihinde...'nın evine rızasıyla giden mağduru darp edip evden ayrılmalarının ardından yapılan ihbar üzerine gelen polis ekiplerine kapıyı mağdurun açtığı anlaşılmakla, dosya kapsamına göre sanıkların, mağduru hileyle eve getirdiklerine ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı ve mevcut haliyle eylemlerin değişen vasfa göre kasten yaralama suçunu oluşturup mağdurun da şikayetçi olmadığı gözetilerek kamu davalarının düşmesi yerine yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

Sanıklar haklarında cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükümler kurulurken önce 5237 sayılı TCK'nın 109/1, daha sonra 109/2. maddelerinin tatbiki suretiyle kademeli uygulama yapılması,

.anuna aykırı, sanıklar ... ile ... ve müdafileri ile sanıklar ....'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan bozma kararının bu sanıklarla aynı hukuki durumda olup hakkında kurulan hüküm temyiz edilmeyen sanık ...'a aynı Kanunun 325. maddesi uyarınca TEŞMİLİNE, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.