Yargıtay 14. CD 2014/10173 E.

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay tarihi itibarıyla 11 yaşının içerisinde bulunan mağdure ile mağdurenin ikametinin bulunduğu apartmanın önünde karşılaştığı, kendisini öğretmen olarak tanıtıp kiralık ev sorma bahanesiyle mağdureyle konuşmaya başladığı, havanın soğuk olmasını bahane ederek apartmanın içerisine girmeyi teklif ettiği, birlikte apartmanın içine girdiği mağdureye dudakların kurumuş diyerek parmağını mağdurenin iki dudağının arasına koyduğu ve mağdureden parmağını, ''Pamuk şeker yalıyormuş gibi'' yalamasını istediği, bu isteğin geri çevrilmesi üzerine, apartmanın bodrum katına inmeyi teklif ettiği mağdurenin bu teklifi de geri çevirmesi üzerine elini uzatıp tokalaştıktan sonra olay yerini terk ettiği, mevcut haliyle sanığın eyleminin TCK.nın 103/1 a maddesi anlamında çocuğun basit cinsel istismarı kapsamında kaldığı anlaşıldığından ve cinsel istismar eylemi sonucu ruh sağlığının bozulup bozulmadığı araştırılan mağdurenin Hatay Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 02.12.2013 tarihli raporunda, ''olay nedeniyle ruh ve beden sağlığının bozulmadığı'' belirlendiğinden, tebliğnamede bu hususlarda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.