Yargıtay 14. CD 2011/12693 E.

Basit cinsel saldırı ve kasten yaralama suçlarından sanık ... ve kasten yaralama suçundan müşteki sanık ... 'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nin atılı suçlardan beraatine, sanık ...'in atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.04.2009 gün ve 2007/1021 Esas, 2009/105 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi müşteki sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

CMK.nın 260/1. maddesine göre katılma isteği karara bağlanmamış bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören müşteki sanığın 21.7.2008 tarihli beyanında katılma talebinde bulunup ve mahkemece de verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9 149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere müşteki sanığın katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören müşteki sanık ...'in davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında basit cinsel saldırı ve kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11 250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olup, manevi zararı kapsamadığı ve olayda da katılan sanığın dosyaya yansıyan maddi bir zararlarının bulunmadığı gözetilmeden, katılanın zararının giderilmemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde düzenlenen diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılmadan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.