Yargıtay 13. HD 2016/26754 E. 2019/10317 K.

MAHKEMESİ: Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmalı, davalı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmiş ise de, dava miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadığından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava dışı ... Otomotiv şirketi ile yapılan sözleşme gereği bir otomobilin satın alınması konusunda anlaşma yapıldığını, bu otomobilin 300.000,00. TL olan bedelinin ise davalı bankadan kullanılan kredi ile karşılanmasının planlandığını, satın alınan otomobilin dava dışı firma tarafından davacıya teslimi halinde kullanılan kredinin de davalı banka tarafından dava dışı firmaya ödenmesi gerekirken kredi sözleşmesi hükümlerine aykırı olarak henüz teslim gerçekleşmezden evvel bu ödemenin dava dışı şirkete yapıldığını, bunun yanında dava dışı firma tarafından verilen farklı bir otomobile ait şase ve motor numarası üzerinden davalı banka sigortya şirketi tarafından poliçe düzenlendiğini, bu işlemin de geçerli bir işlem olmayıp davacının zarar gördüğünü ileri sürerek, fazlaya dair haklarını saklı tutmak kaydıyla 14.000,00. TL’nin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davanın taraflarınca temyiz edilmiştir.

1 Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin

takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2 Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, kendisini vekil ile temsil ettirmiş olan davalı lehine 750,00. TL maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir. Oysa ki, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesine göre; “(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.” Buna göre temyiz eden davalı lehine de yukarıda yer verilen hükümler çerçevesinde nispi vekalet ücreti hükmedilmesi gerekirken, yukarıda yazılı şekilde eksik vekalet ücretine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan birinci bent gereğince, davacının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince, temyiz eden davalının temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm kısmının ikinci bendinde yer alan “AAÜT'nun 13. maddesi gereğince 750 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve yerine “Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ...Ü.Tarifesi uyarınca 1.680,00. TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” fıkrasının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III 1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.