Yargıtay 13. CD 2018/9226 E. 2019/3565 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hırsızlık

HÜKÜM: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuğun 12 15 yaş aralığında olduğu gerekçesiyle verilen cezadan 1/2 oranında indirim uygulanmasına karar verildiği hâlde 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesinin yazılmaması, mahallinde düzeltilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1 Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait cep telefonunu internet cafe içerisindeki masa üzerinden çaldığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı Yasanın 142/1 b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu halde aynı yasanın 141/1 maddesiyle hüküm kurulması,

2 Sosyal inceleme uzmanına bilirkişi sarf kararı tutarı olarak harcaması zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bilirkişiye ödenen 150 TL'nin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının korunmasına, 11.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.