Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2025/9410 E.

12. Hukuk Dairesi 2025/9410 E. , 2026/1632 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: Adi kiraya ve hasılat kiralarına ait örnek 13 nolu ilamsız takipte, borçluların takibe itirazı üzerine alacaklının itirazın kaldırılması, tahliye ve tazminat istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, 1.617.259,89 TL asıl alacak ile 13.546,84 TL işlemiş faiz yönünden itirazın kaldırılmasına, taşınmazın tahliyesine ve asıl alacağın %20’si olan 326.161,34 TL icra inkar tazminatının borçlu taraftan alınarak alacaklıya verilmesine karar verildiği, verilen karara karşı alacaklı ve borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, ancak borçlunun istinaf harç ve giderlerini tamamlamadığından 03.03.2025 tarihinde istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. 6100 sayılı Yasa ile hukukumuza giren “istinaf kanun yolu“ 6100 sayılı Yasa’nın 341 vd. maddelerinde düzenlenmiştir. Yasa’nın 355/1. maddesinde istinaf incelemesinin “istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı, ancak, incelemeyi yapan Bölge Adliye Mahkemesinin kamu düzenine aykırılık gördüğü takdirde bunu re’sen gözeteceği hüküm altına alınmış, İstinaf incelemesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi kararın neleri içereceği ve hükmün nasıl oluşturulacağı (HMK'nın 297. maddesine koşut şekilde) Yasa’nın 359. maddesinde düzenlenmiş ve özellikle 2. fıkrada; “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmüne yer verilmiştir. HMK'nın 359/2. maddesinde amaçlanan, özellikle infaza esas alınacak hüküm sonucunun şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde oluşturulmasıdır. Buna göre, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; istinaf edilen kararın İlk Derece Mahkemesinin 09.01.2025 tarihli kararı olmasına rağmen, gerekçe kısmında İlk Derece Mahkemesinin 01.06.2023 tarihli karar içeriğine yer verildiği, yine kararı istinaf edenin alacaklı olmasına rağmen istinaf sebeplerine ilişkin açıklamada istinaf ESAS NO : 2025/9410 isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilen borçlunun istinaf sebeplerine yer verilerek kararı istinaf edenin borçluymuş gibi istinaf değerlendirmesi yapılarak alacaklının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği belirtilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması isabetsizdir. O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin 09.01.2025 tarihli kararına ilişkin olarak alacaklının istinaf talebi doğrultusunda inceleme yapılmak suretiyle somut olayın değerlendirilmesi ile sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. SONUÇ: Yukarıda izah edilen sebeplerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 25.09.2025 tarih ve 2025/800 E.-2025/1749 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine, bozma nedenine göre alacaklının esasa ilişkin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.