Yargıtay 12. CD 2022/3087 E. 2025/593 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/357 Esas 2022/107 Karar

SUÇ: 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, anılan Kanunun 74/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.04.2021 tarihli 2020/2691 Esas, 2021/3982 Karar sayılı ilamı ile, "1 Sanık tarafından gerçekleştirilen eylemin, 5728 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesinde düzenlenen 'kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı yapma' suçunu oluşturduğu, aynı Kanunun 74/2. maddesinde düzenlenen 'izinsiz define araştırma' suçunun oluşabilmesi için sanığın, sit alanı ya da korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğini haiz yerde, kazı eylemi olmaksızın yüzeysel faaliyetler ile araştırma yapmış olması gerektiği, bu bakımdan, 'kültür varlığı' ya da 'define' bulmak kastı ile hareket edilmesinin, anılan suçları birbirinden ayırmada esas alınacak bir kriter olmayıp, kazı fiilinin gerçekleşip gerçekleşmediği hususunun belirleyici olduğu, dolayısıyla, 2863 sayılı Kanun kapsamında kalmayan bölgede kazı yaptığı sabit olan sanık hakkında, aynı Kanunun 74/1 1. cümlesi uyarınca hüküm tesis edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı nitelendirme ile 'izinsiz define araştırma' suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2 Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2013 tarihli, 2013/196 Esas, 2013/928 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyet, 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna ilişkin olup, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 157/1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde ve fıkrası uyarınca, 'Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.' hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri ilgili mahkemece yerine getirildikten sonra, sanık hakkında bahsedilen ilam esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde,

3 T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," gerekçesi ile hükmün bozulduğu, bozma ilamı üzerine mahkemece, sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1 1. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53, 58/6. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemeye mecbur kaldığına ve hata yaptığına, beraatini talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde bir ihbarı değerlendiren Söke İlçe Jandarma Komutanlığına bağlı görevlilerin Yamaç Mahallesine giderken 34 00 12 14009 plaka sayılı kanal kazıcı kepçe ile ... plaka sayılı aracı durdukları, araç içerisinde bulunan sanık ...'ın temyiz dışı sanıklar ile birlikte üç ayrı noktada izinsiz kazı yaptığının tespit edildiği, sanığın tüm aşamalarda atılı suçu işlediğini ikrar ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen tüm temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Mahkemece bozma ilamı öncesi 05.05.2016 tarihli karar ile sanığın neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.04.2021 tarihli 2020/2691 Esas, 2021/3982 Karar sayılı bozma ilamı ile sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak hükmün bozulduğu anlaşılmakla, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak, infazın 2 ay 15 gün hapis cezası üzerinden yapılacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (4). fıkrasının çıkarılarak yerine, "05.05.2016 tarihli hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak, sanık hakkındaki 2 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün infaz aşamasında gözetilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2025 tarihinde karar verildi.