Yargıtay 12. CD 2024/4199 E. 2025/588 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/582 E., 2023/330 K.

SUÇ: Taksirle yaralama

KARAR: Mahkumiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ: İtirazın kabulü

İTİRAZA KONU KARAR: Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 19/09/2024 tarihli ve 2024/102 Esas, 2024/4471 Karar sayılı kararı

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 19/09/2024 tarihli ve 2024/102 Esas, 2024/4471 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.12.2024 tarihli ve KYB 2023/131560 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanunun 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.12.2024 tarihli ve KYB 2023/131560 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Müştekinin sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan etmesi ve sanığın da şikâyetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanının bulunmaması karşısında, soruşturması ve kovuşturması şikâyete bağlı taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan açılan kamu davasının, 5237 sayılı Kanunun 73/4 ve 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi" gerekliliğini vurgulayan ihbarname içeriği kabul edilerek bozma kararı verildiğinden, bozmanın CMK'nın 309/4 d maddesi uyarınca yapılması gerekmektedir. Eğer, TCK'nın 73/4. maddesi uyarınca sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre takibi şikayete bağlı taksirle yaralama suçundan açılan davanın düşmesine karar verilip verilmeyeceği gerekçesiyle bozma kararı verilse idi, bu durumda CMK'nın 309/4 b maddesi uyarınca kanun yararına bozma kararı verilmesi uygunken, Dairenin bozma gerekçesinde "sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanının da bulunmaması karşısında, sanık hakkında soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı taksirle yaralama suçundan anılan Kanunun 73/4. maddesi ile 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddeleri gereğince, şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği" tespitine açıkça yer verilmiştir. Bu gerekçe karşısında Yüksek Dairece, cezanın ortadan kaldırılmasını gerektiren düşme kararına doğrudan hükmedilmesi yerine, bozma doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesine karar verilmesi Kanuna aykırı görülerek, 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca olağanüstü itiraz kanun yoluna başvurulmuştur. "

şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İtiraz ve ekli dosya 6352 sayılı Kanunun 99 uncu maddesi ile değişik CMK'nın 308/2, 3 üncü madde ve fıkraları Dairemizce incelendiğinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu anlaşılmakla itirazın kabulüne karar verilmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99 uncu maddesiyle eklenen 5271 sayılı Kanunun 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

2. Dairemizce verilen 19/09/2024 tarihli ve 2024/102 esas, 2024/4471 Karar sayılı kararının karar bölümünün (2) numaralı bendinden sonra gelmek üzere "5271 sayılı CMK'nın 309/4 d bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlü hakkında daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hüküm fıkrasının, “Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkraları gereğince DÜŞMESİNE” şeklinde düzeltilmesine; müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2025 tarihinde karar verildi.