Yargıtay 12. CD 2021/1531 E. 2025/581 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/163 E. 2016/290 K.

SUÇ: Taksirle öldürme

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/1, 51/1 3 7 8, 53/6 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; Eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının ve şartları bulunduğu halde hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü, sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal içerisinde, bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama cadde üzerinde gündüz vakti seyri esnasında kaza mahalline geldiğinde istikametine göre sağından soluna doğru karşıdan karşıya geçmek üzere kaplama üzerinde bulunan yaya ...'a çarpması sonucu sanığın tali kusuru ile yayanın ölümüne neden olduğu olayda, dosya kapsamında mevcut bulunan 27/04/2016 tarihli, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin heyet raporu doğrultusunda sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Sanığın aşamalardaki beyanlarında, suçun işlenmesi ile meydana gelen zararı gidermeye yönelik ... ve talebinin bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 231 maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmaması ile sanığın sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi hususunda esas mahkemenin kabul ve takdiri yerinde bulunduğundan tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1 Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi içinde yükümlülük yüklenmemesine yer olmadığına karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 51/6. maddesine aykırı davranılması,

2 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin (3.) paragrafının hükümden çıkarılması ve hükmün (6.) paragrafının başına "TCK’nın 51/6. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2025 tarihinde karar verildi.