Yargıtay 12. CD 2024/3620 E. 2025/580 K.

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2024/351 E. 2024/261 K.

SUÇ: Taksirle öldürme

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1 Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan ilk derece yargılaması sonucunda, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 58/6 maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasnıa dair Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/03/2016 tarihli ve 2016/21 E 2016/44 K sayılı kararının sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 27/03/2024 tarihli, 2020/9242 E. 2024/1498 K. sayılı kararı ile, "

Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre sanığın hız sınırının iki katını aşacak şekilde seyrettiğinin anlaşılması veya kaza anında 1.00 promil ve üzeri alkollü bulunması halinde 5327 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması mümkün olup, dosya kapsamında teknik anlamdaki hız tespitinin bulunmadığı ile sanığın hız sınırının iki katını aşacak şekilde seyrettiği yönünde başkaca delil de olmadığı ve aynı zamanda tanık olarak aşamalarda dinlenen Hicran Akıtürk'ün sanığın olay öncesi üç adet bira içtiği yönündeki beyanlarını doğrular nitelikte dosya kapsamında olay anına ilişkin alkol ölçümü bulunmadığı anlaşılmakla, koşulları oluşmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, Kabule göre de ; Sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına kararı verilmesi esnasında dayanak madde olan 5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesi yerine sehven TCK'nın 58/6 maddesinin dayanak gösterilmesi,..." nedenleri ile esastan bozulmasına karar verilmiştir.

2 Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Bolu 1.Ağır Ceza Mahkemesinin bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile mahkemece, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 53/1, 53/6 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına dair verilen karar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebi;Eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile beraat yerine mahkumiyet verilmesinin, sanık hakkında fazla ceza tayininin ve hatalı gerekçe ile takdiri indirimin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere, katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; Olayda olası kast koşulları bulunduğu halde sanık lehine uygulama ile sanık hakkında eksik ceza tayininin hukuka aykırı olduğu ile re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü, sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobili ile meskun mahal dışında, azami hız limitinin 90km/saat olduğu, iki yönlü, asfalt kaplama, aydınlatmanın bulunmadığı cadde üzerinde gece vakti, Göynük istikametine seyri esnasında karşı istikamet yönünde seyir halinde olan ve petrol ofisine giriş yapmak amacıyla kontrolsüz şekilde sanığın bulunduğu şeride geçen sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile çarpışması sonucu sanığın, sürücü ...'ın ve aracında yolcu olarak bulunan eşi ...'ın ölümüne sebebiyet verdiği olayda, dosya içeriğinde mevcut bulunan 04/12/2015 tarihli, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin heyet raporu doğrultusunda sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2 maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Hükmün gerekçesinde, delillerin tartışılması ile atılı suç yönünden değerlendirme yapıldığından, hükmün gerekçesiz olduğu yönündeki tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1 CMK'nın ''Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar'' başlıklı 230. maddesinin 1 d bendinde; cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş; yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2018 tarihli ve 2015/4 1163 Esas 2018/382 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; hüküm bölümünde CMK'nın 230. ve 232. maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ya da bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanakların açıkça gösterilmesi zorunluluğu bulunmakta olup; dosya içeriğine göre, yapılan yargılama aşamasında lehe hükümlerin uygulanması talebi bulunan, adli sicil kaydı temiz olan ve duruşmalara yansıyan olumsuz davranışı bulunmayan sanık hakkında, tayin edilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesinin düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 50.maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 230/1 d maddesine aykırı davranılması;

2 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2025 tarihinde karar verildi.