Yargıtay 12. CD 2024/4369 E. 2025/1533 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/158 E. 2016/176 K.

SUÇLAR: 2863 sayılı Kanuna aykırılık, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER: Hükümlerin açıklanması ile; mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

2863 sayılı Kanuna aykırılık ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın, 62, 52/2 ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 6136 sayılı Kanun'un 13/4, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince 25 gün hapis ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2013 tarihli ve 2013/207 Esas, 2013/481 Karar sayılı ilamının 16.07.2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 18.11.2014 tarihinde TCK'nın 106/1 2 a maddesinde tanımlanan silahla tehdit suçunu işlediği ve Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 28.01.2016 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak, önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2016 tarihli ve 2016/158 Esas, 2016/176 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1 6136 sayılı Kanuna Aykırılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Talebi Açısından;

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65–69, 22/10/2002 gün ve 234–366, 04/07/2006 gün ve 127–180, 03/05/2011 gün ve 155–80, 21/02/2012 gün ve 279–55, 15/04/2014 gün ve 599 190, 28/03/2017 gün ve 214 206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında;

Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan davalara katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmaması karşısında; Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE

2 2863 sayılı Kanuna Aykırılık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Talebi Açısından;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1 e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 21.03.2016 tarihli mahkumiyet hükmü olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1 e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce 21.03.2024 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1 e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, Dava konusu eserlerin 2863 sayılı Kanun'un 75. maddesi gereğince Müze Müdürlüğü'ne TESLİMİNE,

13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.