Yargıtay 12. CD 2023/4414 E. 2025/1506 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/2392 E., 2023/737 K.

SUÇ: Taksirle öldürme

HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; Cumhuriyet savcısının CMK 160/2'ye aykırı olarak üçüncü bir aracın tespitini sağlayacak delilleri toplamamış olması sebebiyle sanığın üçüncü aracın varlığını ortaya koymaya dolayısıyla da suçsuzluğunu ispat etmeye çalıştığına, yargılama sürecinde sürecin sürekli olarak sanık aleyhine işletildiğine, sanığın lehine olacak deliller toplanmaksızın yürütülen yargılamada sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, eksik soruşturma ve kovuşturma ile hüküm kurulduğuna, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde alt sınırdan çok fazla uzaklaşıldığına ilişkindir.

B. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, üst hadden sanığın cezalandırılması gerektiğine, kararın haksız, hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 19:15 sıralarında sanık sürücünün sevk ve idaresindeki otomobil ile Yığılca istikametinden Düzce istikametine doğru meskun mahalde, gündüz vakti iki yönlü asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, sağa virajlı olay yerine geldiğinde karşı yön şeridi içine girmesi ve aracının sol ön kısımlarıyla, karşı yönünden gelmekte olan ölen sürücü ...'nin sevk ve idaresindeki otomobilin sol ön kısımlarının çarpışması sonucu sürücü ...'nin ve aynı araçta yolcu olarak bulunan ...'nin öldüğü, şikayeti devam etmekte olan birisi nitelikli olmak üzere iki kişinin yaralandığı kazanın meydana gelmesinde sanığın tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak hükmün vekalet ücretini düzenleyen kısımda, katılanların tek vekili olmasına rağmen katılanlar lehine ayrı ayrı belirtilerek iki kez vekalet ücretine hükmedilmesi ile yargılama masrafı yönü ile sanık hakkında kazanılmış hak gözetilemeyeceğinden sanığın sarfına neden olduğu keşif gideri olan 211,25 TL'nin ve Düzce Üniversitesi Adli Tıp Kurumu Uzmanlar Raporu gideri olan 774,54 TL'nin yargılama giderine dahil edilip sanıktan tahsiline karar verilmesi gerekirken keşif ve adli tıp giderinin yargılama giderine dahil edilmemesinin düzeltilebilir nitelikte olduğundan, istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2025 tarihinde karar verildi.