Yargıtay 12. CD 2023/3534 E. 2025/1057 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/88 E., 2023/164 K.

DAVA: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 200.000,00 TL maddi ve 400.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, tazminat davasına konu ceza dosyası kapsamında davacının uyuşturucu veya uyarıcı ticareti yapma veya sağlama ve yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme sonucu ölüme neden olma suçlarından tutuklandığı, tutuklamaya konu suçlardan biri olan uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan verilen kararın henüz kesinleşmediği bu itibarla tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının yargılamaya konu her iki suçtan da tutuklandığına, yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme sonucu ölüme neden olma suçundan dosyanın tefrik edilerek bu suç bakımından beraat kararı verildiğine ve kararın kesinleştiğine, bu itibarla bu suç yönünden tazminat koşullarının oluştuğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/118 Esas sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı ticareti yapma veya sağlama ve yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme sonucu ölüme neden olma suçlarından 29.11.2018 10.10.2019 tarihleri arasında 315 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, tutukluluğun 01.12.2018 24.09.2019 tarihleri arasında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçu bakımından, 24.09.2019 10.10.2019 tarihleri arasında ise yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme sonucu ölüme neden olma suçundan infaz gördüğü, yargılama kapsamında yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme sonucu ölüme neden olma suçundan tefrik kararı verilerek dosyanın aynı Mahkemenin 2019/330 Esasına kaydedildiği, bu esas üzerinden yapılan yargılama sonunda atılı suçtan beraatine karar verildiği, beraat kararının 18.05.2022 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya tebliğ edilmediği, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan ise hapis ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay nezdinde bulunduğu, bu itibarla tutuklamaya konu suçlardan biri olan uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan kesinleşmiş bir beraat kararı bulunmadığından bahisle 5271 sayılı CMK'nın 141. maddesi uyarınca yasal koşulların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Dosya kapsamında yapılan incelemede; davacının her iki suçtan da tutuklandığı, tutuklama müzekkeresinin ilk olarak uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan infaz gördüğü ve davacının bu suçtan 24.09.2019 tarihinde tahliye edildiği, sırada bekleyen yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme sonucu ölüme neden olma suçundan ise 24.09.2019 tarihi itibariyle infaza başlanıldığı ve davacının atılı suçtan 10.10.2019 tarihinde tahliye edildiği, her ne kadar davacı her iki suç yönünden tutuklanmış ise de yargılama sürecinde tefrik kararı verilerek yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme sonucu ölüme neden olma suçundan beraatine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, bu suç yönünden 24.09.2019 10.10.2019 tarih aralığındaki infaz süresi bakımından da herhangi bir tereddütün olmadığı anlaşılmakla; tutuklamaya konu ve sonuç olarak kesinleşmiş beraat kararı bulunan yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme sonucu ölüme neden olma suçu bakımından 24.09.2019 10.10.2019 tarih aralığına ilişkin olarak tazminat koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2 a maddesi uyarınca Bolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.02.2025 tarihinde karar verildi.