Yargıtay 12. CD 2023/3388 E. 2025/1056 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/1186 E., 2022/1951 K.

DAVA: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 1.500.000,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile el konularak tasfiye edilen 17.300 kg badem içinin el konulduğu tarih olan 23.09.2012 tarihindeki piyasa değerinin 519.000,00 TL olduğu, el koyma tarihi ile ihale yoluyla geri alınma tarihi aralığına ilişkin hesaplanan faizin 39.927,45 TL olduğu, bu kapsamda toplam 558.927,45 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine el konulan bademlerin el koyma tarihindeki toplam piyasa değerinin, el konulduğu tarihten ihale suretiyle davacıya teslim edildiği tarihe kadarki süreye ilişkin olarak hesaplanacak yasal faiz miktarı belirlenerek bu miktarın maddi tazminat olarak davacıya ödenmesine karar verilmesi ve faize faiz hükmedilmemesi gerektiğinden bahisle maddi tazminatın 39.927,45 TL'ye indirilmesi ve faize ilişkin kısmın hükümden çıkarılması suretiyle ve değişen vekalet ücreti bakımından düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; Bölge Adliye Mahkemesinin el koymaya konu bademlerin davacıya iade edilmiş olduğu kabulü ile karar vermesinin hatalı olduğuna, davacının ihaleye girerek satış suretiyle bademleri geri aldığına, haksız el koyma nedeniyle mülkiyet hakkının ihlal edildiğine, faturalı ürünlere davacının ihaleye girmesi nedeni ile ikinci kez ödeme yapıldığına, tasfiye bedelinin davacıya ödenmediğine, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/403 Esas 2019/234 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında; davacıya ait 17.300 kg bademe 5607 sayılı Kanuna Muhalefet suçu kapsamında 23.09.2012 tarihinde el konulduğu, el koymaya konu bademlerin 01.08.2013 tarihinde ihale yoluyla 46.100,00 TL bedelle davacıya satışının yapıldığı ve aynı tarihte teslim edildiği, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine, el koymaya konu bademlerin müsaderesine yer olmadığına ve tasfiye edilmiş olması nedeniyle tasfiye bedelinin karar kesinleştiğinde el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile sahibine iadesine karar verildiği, kararın 04.03.2020 tarihinde kesinleştiği, muhafaza altına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Van 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.02.2025 tarihinde karar verildi.