Yargıtay 12. CD 2022/9810 E. 2025/1043 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/5236 E., 2022/2594 K.

DAVA: 466 sayılı Yasa uyarınca tazminat

HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilenİstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2021/5236 E., 2022/2594 K. sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 107.090 TL olduğu; 765 sayılı TCK'nın 141/5. maddesinde yazılı suç kapsamında 17.02.1981 17.04.1987 tarihleri arasında 2250 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacı lehine İlk Derece Mahkemesince 52.603,42 TL maddi, 55.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi üzerine, kararın davacı vekilince yalnızca faiz başlangıç tarihi yönünden ve davalı vekilince davanın reddine karar verilmesi yönünde istinaf edilmesi neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminatın 1,14 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi nedeniyle, reddedilen toplam 52.602,28 TL tazminat miktarının davacı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ile reddedilen tazminat miktarına göre davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.02.2025 tarihinde karar verildi.