Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/1994 E., 2022/1100 K.

DAVA: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Davalı vekilinin 08.12.2022 tarihli "temyize cevap dilekçesi"nin temyiz dilekçesi olarak kabul edilemeyeceği anlaşılmakla yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin, davacı hakkında terör örgütü içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan yapılan yargılama neticesinde mahkumiyetine karar verildiği, hükmün kesinleşmesi üzerine infazına başlanıldığı, söz konusu hükmün Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 18/07/2018 tarih 2018/3030 Esas ve 2018/2467 Karar sayılı kararı ile kanun yarına bozulması üzerine mahkemece yeniden yapılan yargılama neticesinde, davacı hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, müvekkilinin yargılamaya konu dosyada 28.02.2018 ilâ 18.07.2018 tarihleri arasında hükmün haksız infaz edilmesi nedeniyle 500.900,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın ceza evine alındığı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 7.348,86 TL maddi ve 7.000,00 TL manevi tazminatın 28.02.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine manevi tazminatın 17.000,00 TL ve vekalet ücretinin 3.652,33 TL'ye yükseltilmesi ile düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekili ve davalı vekilnin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; asgari ücret üzerinden maddi tazminatın hesaplanması ile eksik maddi tazminata hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmedilen manevi tazminatın düşük olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/77 Esas, 2017/98 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında terör örgütü içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan sonuç olarak 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile davacı hakkındaki hükmün 25.09.2017 tarihinde kesinleştiği, davacı vekili tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/01/2018 tarihli ve 2016/77 esas, 2017/98 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Şırnak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/02/2018 tarihli ve 2018/34 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın Yargıtay 16. Ceza Dairesi tarafından incelenmesi üzerine 18/07/2018 tarih 2018/3030 E ve 2018/2467 sayılı kararı ile ilgili değişik iş sayılı kararın bozulmasına ve infazın durdurulmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/06/2018 tarih ve 2018/10880 sayılı kanun yararına bozma talebinin kabulü ile Mahkemeye iade edilen dosya hakkında Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31/01/2019 tarih 2018/659 esas ve 2019/81 karar sayılı ilamı ile davacı hakkında cebir ve tehdit etkisiyle atılı suçu işlediklerinden bahisle ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verildiği, bu kararın sanık davacı yönünden 08/01/2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın sanık müdafiine tebliğ edilmediği, dava tarihinin 04/08/2021 olduğu ve davanın yasal süresi içerisinde açıldığı, davacının 28.02.2018 tarihinde cezaevine girişi yapılarak cezanın infazına başlandığı, 18.07.2018 tarihinde infazının durdurulması ile tahliyesine karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 323/3 maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi kanun yolu kapsamında sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği durumlarda kişinin uğradığı zararları CMK'nın 141. Maddesi kapsamında tazminini talep edebileceği anlaşıldığından kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün manevi tazminat ve vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan ret kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 141. maddesinde ''suç soruşturması ve kovuşturması sırasında'' gerçekleşen koruma tedbirlerine ilişkin hukuka aykırılıklar yönünden bu kanun hükümlerine göre tazminat istenebileceği belirtilerek, madde metninde bu aykırılıklar tahdidi şekilde sıralanmış olup, aynı Kanunun 323/3. maddesinde ''Yargılamanın yenilenmesi sonucunda beraat veya ceza verilmesine yer olmadığı kararının verilmesi halinde, önceki mahkûmiyet kararının tamamen veya kısmen infaz edilmesi dolayısıyla kişinin uğradığı maddî ve manevî zararlar bu Kanunun 141 ilâ 144 üncü maddeleri hükümlerine göre tazmin edilir'' hükmüne yer verilmiş ise de, maddede sadece yargılamanın yenilenmesi sonucunda beraat veya ceza verilmesine yer olmadığı kararının verilmesi ibarelerine yer verilmiş olması ve maddenin atıfta bulunduğu kapsamda kalan 141. maddenin 1(f)bendinde ’’Mahkûm olup da gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği süreleri, hükümlülük sürelerinden fazla olan veya işlediği suç için kanunda öngörülen cezanın sadece para cezası olması nedeniyle zorunlu olarak bu cezayla cezalandırılan’’ kişilerin tazminat isteyebilecekleri belirtilmiş olup; somut olayda davacının (sanığın) tahliye edildiği tarihe kadar ceza infaz kurumunda geçirmiş olduğu sürenin, mahkum olduğu hükümlülük süresi olan 1 yıl 13 aylık süreyi aşmadığının anlaşılması karşısında davacının tazminat talep etme şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2 b maddesi uyarınca Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.02.2025 tarihinde karar verildi.