Yargıtay 12. CD 2023/2300 E. 2025/1033 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/1313 E., 2022/1437 K.

DAVA: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin hatalı olarak ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması dolayısıyla haksız şekilde fazladan cezaevinde kaldığından bahisle 500.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın, 10.05.2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın 15 ay fazladan cezaevinde kaldığına, bu nedenle davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/373 Esas, 2018/164 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının nitelikli hırsızlık suçundan 2 yıl 1ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ikinci defa mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, bu kapsamda 08.11.2020 tarihinde cezaevine alındığı, daha sonra Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2021 tarihli ve 2016/373 Esas, 2018/164 sayılı ek kararı ile ikinci kez mükerrirlik şartlarının oluşmaması nedeniyle birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve tekerrür yönünden infazın durudulmasına karar verildiği, 25.03.2021 01.04.2021 tarihleri arasında 7 gün fazladan cezaevinde kaldığı, hükümlülük tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, ancak davacının hükümlülükte geçirdiği sürenin mahkum olduğu ceza miktarından fazla olmadığı, bu nedenle tazminat isteme koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.02.2025 tarihinde karar verildi.