Yargıtay 12. CD 2023/2194 E. 2025/1031 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/1960 E., 2022/1883 K.

DAVA: Koruma tebdirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin koşullu salıverme sonrası verilen aynen infaz kararı dolayısıyla haksız şekilde fazladan cezaevinde kaldığından bahisle 100.00,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihten işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebi üzerine davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; Uyuşmazlık Mahkemesinin 26.01.2015 tarih, 2015/9 esas, 2015/17 karar sayılı kararı çerçevesinde; infaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılıkları ve mahkemeler tarafından şartla tahliyeye ilişkin olarak verilen karar ve yapılan işlemler ile müddetname tanzimi ve benzeri işlemlerin idari bir işlem olarak kabulünün mümkün olmadığına, adli bir işlem olduğuna ve CMK’nın 141 vd maddeleri kapsamına girdiği değerlendirildiğinden, davanın kabulüne karar verilerek 02.10.2020 03.12.2021 tarihleri arasında haksız yere hürriyetinden mahrum kalan davacı lehine tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/120 Esas 2013/308 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının nitelikli hırsızlık suçundan 5 yıl 14 ay 20 gün hapis cezasına hükmedildiği, bu kapsamda 02.05.2016 tarihinde cezaevine girdiği, 31.07.2017 tarihinde de şartlı tahliye edildiği, bihakkın tahliye tarihinin ise 29.08.2020 olduğu, bu süreçte yeniden suç işlemesi üzerine şartlı tahliye kararı kaldırılarak, yeniden suç işlediği tarih olan 07.04.2019 ile 29.08.2020 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına karar verildiği, 03.12.2021 tarihi ile şartlı tahliyenin geri alınması kararının kaldırıldığı, böylece davacının 02.10.2020 tarihi ile tahliyesine karar verilen 03.12.2021 tarihine kadar cezaevinde kaldığı, tazminat talebinin şartlı tahliye kararının geri alınmasına ilişkin olduğu, ancak CMK'nın 141. Maddesinde tahdidi olarak sayılan tazminat sebepleri arasında infaza ilişkin hukuka aykırılıkların bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde tahdidi olarak sayılmış bulunan koruma tedbirleri arasında infaza ilişkin hukuka aykırılıkların yer almaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.02.2025 tarihinde karar verildi.