Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

DAVA: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVA TARİHİ: 29.12.2017

KARAR: Davanın kısmen kabulü

TEMYİZ EDENLER: Davacı vekili, Davalı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Davacı hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine Mahkemece kurulan hükmün; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, davalı vekilinin yokluğunda verilen kararın, temyiz dilekçesinin tebliği üzerinde 18.04.2023 tarihinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin temyiz sebeplerini bildirerek katılma yolu temyiz isteminde bulunduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 29.12.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı hakkınd töre saiki ile kasten adam öldürmeye azmettirme suçundan 06.03.2012 tarihinde gözaltına alınmıştır. İddia makamının tutuklama talebi ile mahkemeye sevk edilen Müvekkil ..., 07.03.2012 tarihinde hâkimlikçe tutuklanmasına karar verilmiştir. Soruşturma neticesinde Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılaması yapılan müvekkil bilahare tahliye ve beraat etmiştir, Müvekkil hakkında yapılan yargılamada müvekkilin isnat edilen suçlarla alakasının olmadığının tespit edilmesi üzeri Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesince 2016/42 Esas ve 2016/142 Karar sayılı dosyası kapsamında müvekkil hakkında 24.05.2016 tarihinde beraat kararı verilmiştir. Mahkemece verilen iş bu karar kesinleşmiştir. Müvekkilin gözaltına alınmış olması ve tutuklanmasına karar verilmiş olması nedeniyle gerek kendisinin gerekse de ailesinin maddi olarak zarara uğramasına neden olmuştur. Müvekkil tutuklandığı süre zarfında ciddi ekonomik kayıplar yaşamıştır. Zira kendisi tutuklanmadan önce Salmanlar Kıraathanesini işletmekteydi. Aylık kazancı yaklaşık 5.000,00 TL idi. Yine, müvekkil çevresinde sevilen, takdir edilen bir kişi iken soruşturma ve kovuşturmaya konu suçların isnat edilmiş olması kendisinde büyük elem ve üzüntüye neden olmuştur. Ayrıca haksız yere gözaltına alınmış olması ve hakkında tutuklama kararının verilmiş olması nedeniyle manevi olarak da zarar görmüş, aile ve arkadaş çevresinde ithamlara maruz kalmış, sosyolojik ve psikolojik sorunlar yaşamıştır. Yukarıda arz edilen nedenlerle fazlaya ilişkin talep ve dava hakkımız saklı kalmak kaydıyla müvekkilin gözaltında ve tutuklulukta kaldığı süre için 15.000 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... hazinesinden tahsiline, hükmedilecek tazminata haksız gözaltı ve tutukluluk tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizinin işletilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini vekaleten arz ve talep etmiştir.

2.Davalı vekili 05.12.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; öncelikle davanın süresinde açılmadığını, tazminat isteminin hukuki dayanağının bulunmadığını, talep edilen manevi tazminatın yüksek olduğunu haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

3.İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.04.2018 tarihli ve 2018/8 Esas, 2018/156 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü ile 1.706,01 TL maddi, 2.500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalından alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

4.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 10.07.2018 tarihli ve 2018/2543 Esas, 2018/2158 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 10.07.2018 tarihli ve 2018/2543 Esas, 2018/2158 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 19.12.2022 tarihli ve 2021/6059 Esas, 2022/10242 Karar sayılı kararı ile "...Davalı bakımından hükmün kesin olduğundan reddine, davacı bakımından ise esnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, ..." nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6.İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve 2023/34 Esas, 2023/75 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile 1.706,01 TL maddi, 7.500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faiziyle davalından alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

7.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.05.2023 tarihli ve 2023/56054 sayılı, hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Davacı vekilinin temyiz istemi;

Müvekkilin haksız yere ceza evinde kalması nedeniyle gerek kendisinin gerekse ailesinin maddi zarara uğradığını, haksız tutuklama nedeniyle büyük elem ve üzüntüye neden olduğunu bu nedenle hükmedilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir.

B. Davalı vekilinin temyiz istemi;

Yerel mahkeme tarafından verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davanın reddi gerektiğini, hükmedilen tazminatın fazla olduğunu, belirtmiştir.

III. DAVA KONUSU

İlk Derece Mahkemesince; Tazminat talebinin dayanağı olan Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/42 Esas – 2016/142 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının töre saikiyle kasten öldürme suçundan 06.03.2012 – 17.05.2012 tarihleri arasında 72 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün 16.05.2017 tarihinde kesinleştiği, davanın yasal süresi içerisinde açıldığını, davacının derdest dosyasının bulunmadığını, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin bozma ilamına uyulduğu belirtilerek davanın kısmen kabulü ile 1.706,01 TL maddi, 75.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faiziyle davalından alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/42 Esas – 2016/142 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının töre saikiyle kasten öldürme suçundan 06.03.2012 – 17.05.2012 tarihleri arasında 72 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün 16.05.2017 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunun 142 inci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

A.Davacı vekilinin temyiz istemi;

1.Hükmedilen maddi tazminatın eksik olduğuna yönelik talebi yönünden;

Tutuklandığı dönem içerisindeki maddi zararını ücret bordrosu, vergi kaydı, gelir vergisi beyannamesi gibi itibar edilebilecek bir belgeyle ispatlayamayan davacıya tutuklu kaldığı dönemde 16 yaşından büyükler için geçerli net asgari ücret üzerinden hesaplanan miktarın maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğuna yönelik temyiz talebi yönünden;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiğinden davacı vekilinin manevi tazminat miktarının eksik olduğuna yönelik temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

B. Davalı vekilinin temyiz istemi;

1.Hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna yönelik temyiz talebi yönünden;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir manevi tazminat tayin edildiği ve asgari ücreti aşan bir geliri olduğunu belgeleyemeyen davacı lehine asgari ücret üzerinden hesaplanan maddi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiş ve davalı vekilinin usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ve hükmedilen tazminat miktarlarının fazla olduğuna yönelik temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve 2023/34 Esas, 2023/75 Karar sayılı kararında davalı vekili ve davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesi neticesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.