Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Mahkumiyet

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2017 tarihli ve 2016/490 Esas, 2017/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 8500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2017 tarihli ve 2016/490 Esas, 2017/56 Karar sayılı kararının sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 16.05.2019 tarihli ve 2019/1661 Esas, 2019/6288 Karar sayılı kararı ile

1 28.02.2013 günü saat 12.15 sıralarında sanık sürücü ... idaresindeki ... ile yerleşim yeri içinde, 11 metre genişliğinde, iki yönlü, düz, kuru, eğimsiz, asfalt kaplama yolda seyir halindeyken 3 yönlü T kavşağa geldiğinde, kendisine hitaben yanan kırmızı ışığa rağmen kavşaktan geçtiği esnada, sağ tarafındaki Çakmak caddesinden çıkan katılan sürücü Dilek Kolluk idaresindeki ... ile çarpışması neticesinde, katılan ... Kolluk’un basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde, eşi ...’un 4. derece kemik kırığına neden olacak şekilde, oğlu ...’un da basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı olayda, mahkemenin 27.02.2014 tarih 2013/221 esas, 2014/125 karar sayılı ilk kararı ile sanığın taksirle yaralama eyleminin olası kastla yaralama olarak yanlış kabulü ile sanık hakkında her bir mağdura karşı olmak üzere 3 kez olası kastla yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu, kararın taraflarca temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 30.05.2016 tarih ve 2015/33963 esas, 2016/12749 karar sayılı ilamı ile sanığın katılan ...’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte olması sebebiyle temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince reddine karar verildiği, diğer katılanlar Dilek ve ... yönünden ise eylemin bilinçli taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçunu oluşturduğu belirtilerek kararın bozulduğu, bozma üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda 07.02.2017 tarih 2016/490 esas, 2017/56 karar sayılı kararı ile mağdur ... de yaralananlara dahil edilerek TCK 89/4 ve 22/3. maddesinden neticeten 8.500 TL adli para cezasına hükmedildiği anlaşılmakta ise de, sanığın tek eylemi nedeniyle hem olası kastla yaralama suçundan hem de taksirle yaralama suçundan hüküm kurulduğu, bu durumunun hem hatalı hem sanık aleyhine olduğu anlaşılmakla, sanığın katılan ...’e yönelik eyleminden dolayı hatalı kesinleşen mahkemenin 27.02.2014 tarih 2013/221 esas, 2014/125 kararı yönünden kanun yararına bozma yoluna gidilmesi ve sonucu beklendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1 Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksir oluşturan ihlalin yalnızca kırmızı ışık ihlalinden ibaret bulunduğu gözetilmeksizin, TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel cezanın 1/3 oranı yerine, 1/2 oranında artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2 TCK'nın 50/4. maddesi gereğince bilinçli taksirle işlenen suçtan hükmolunan ve kısa süreli olmayan hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3 Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (50/4. maddesi delaletiyle 50/1 a maddesi gereğince) gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

4 Hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının 455 gün yerine 425 gün olarak hesap edilmesi nedeniyle, hesap hatası yapılarak sonuçta 9. 100 TL yerine 8.500 TL olarak eksik ceza tayini, gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3.Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2019/521 Esas, 2021/365 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.11.2023 tarihli ve 2023/120703 sayılı bozma görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi eksik incelemeye ve ceza miktarına ilşkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Sanık hakkında Eskişehir C.Başsavcılığı tarafından bilinçli taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan kamu davası açıldığı, sanıkların alınan adli raporunda kaza sonucu yaralandıklarına ilişkin raporlar verildiği, Eskişehir C. Başsavcılığı tarafından 25/03/2013 tarihinde alınan uzman trafik bilirkişi raporunda sanık ...'un 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 84 maddesinin belirtilen asli kusurlardan madde 1 deki kırmızı ışıklı trafik işaretinden geçme kusurunu işleyerek tamamen kusurlu olduğuna ilişkin rapor verildiği, sanık hakkında 2013/221 Esas, 2014/125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında müştekilere yönelik yaralama ve basit yaralama suçundan hüküm kurulduğu, bu hükmün Yargıtay 3 C.D.'nin 2015/33963 Esas, 2016/12749 Karar sayılı Yargıtay ilamı ile bozulduğu, sanık ...'un katılan ...'e yönelik verilen hükmün kesin nitelikte olması sebebiyle bozma konusu edilemediği, katılanlar Dilek ve Remziye yönelik Mahkemenin vermiş olduğu kararı Yargıtay'ın bozduğu, söz konusu eylemin bilinçli taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına sebebiyet vermesi nedeniyle bozulduğu, sanığın katılan ...'e yönelik eyleminden dolayı Kanun yararına bozmaya gidildiği, Yargıtay 3 C.D.'nin 2020/733 Esas, 2020/3123 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, Mahkememizce 2020/945 Esas sayılı dosya ile 2019/521 Esas sayılı dosyasının birleştirildiği, Mahkememizce birleştirme sonrası yapılan yargılamada sanığın uzman trafik bilirkişisi raporunda belirtildiği gibi bilinçli taksirle tam kusurlu oluarak birden fazla kişinin yaralanmasına sebebiyet verdiği, sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmıştır.

2.Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

A.Sanık Müdafinin Temyiz Talebi Yönünden;

Dosyada yer alan bilirkişi raporunun oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla, hükümde eksik inceleme yönü ile bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanığın dosyada bulunan deliller kapsamında tayin olunan eylemi bakımından, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmamış olup ceza miktarına ilişkin sanık müdafinin temyiz itirazları da yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

B. Tebliğnamedeki Bozma Görüşü Yönünden

1.Mahkemenin gerekçesi yeterli ve yerinde görülmekle tebliğnamede gerekçesiz hüküm nedeniyle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 89 ncu maddesinin dördüncü fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği hükmedilen 2 yıl 8 ay hapis cezasının, aynı Kanunun 62 nci maddesi gereğince takdiri indirim hükümlerinin uygulanması sırasında, sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün yerine 1 yıl 14 ay 20 gün olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

3. 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanan 1412 sayılı CMUK'nun 326/2 maddesi: "Sanık veya müdahil ve vekillerine davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları tespit edilmemiş olsa dahi duruşmaya devam edilerek dava gıyapta bitirilebilir. Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir" biçiminde düzenleme içermekte olup, sanığın Yargıtay bozma kararına karşı diyecekleri tespit edilmeden karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması; bu bağlamda 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 326. maddesine aykırılığa yol açılması, hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde B.3 kısmında açıklanan nedenlerle Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2019/521 Esas, 2021/365 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.