Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

DAVA: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVA TARİHİ: 14.06.2019

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 14.06.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İzmir 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 2010/66 sorgu sayılı kararı ile 10/04/2010 tarihinde tutuklandığı, İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/508 esas sayılı dosyasında yargılandığını ve yapılan yargılama sonunda beraatine karar verilerek dosyanın kesinleştiğini, müvekkilinin atılı suçlama ile ilgili olarak haksız tutuklama nedeniyle 75.000,00 TL manevi ve 15.000,00 TL maddi tazminat olmak üzere toplam 90.000,00 TL tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davalı vekili 12.02.2020 tarihli cevap dilekçesinde özetle; tazminat talebinin fahiş olduğunu, davacının maddi kaybının ve tutuklulukta geçirdiği sürenin mahsup edilip edilmediğinin, davanın süresinde açılıp açılmadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

3. İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2020 tarihli ve 2019/288 Esas, 2020/117 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 30.11.2020 tarihli ve 2020/1513 Esas, 2020/3512 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2022 tarihli tebliğnamesi ile temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi;

Hükmedilen tazminat miktarlarının az olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkeme gerekçesinde;

''Davacının tutuklandığı tarihte herhangi bir işte çalışıp çalışmadığı hususunda davacı vekiline çekilen ihtarat gereği herhangi ispatlayıcı belge sunulmadığından, davacının SGK kayıtları incelenmiş, herhangi bir kaydının olmadığı anlaşılmış, davacı tutuklu kaldığı dönemde vasıfsız bir işçi gibi değerlendirilmiş, dosya bilirkişiye tevdi edilerek davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin kazanabileceği asgari ücretin asgari geçim indirimi dahil 1.054,78 TL olduğu anlaşılmış, bu miktarın maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır...

Davacının hakkında yürütülen soruşturma ve kovuşturma kapsamında tutuklanması nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmış, bu bakımdan yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde ise; davacının üzerine atılı suçun vasıf ve mahiyeti itibariyle bireyler nezdinde meydana getirdiği etki, özellikle sosyal çevrelerde atılı suçun algılanma şekli, davacının sosyal ve ekonomik durumu ve bu kapsamda tutuklukta geçirdiği sürenin davacının kişiliğinde manevi zarara sebebiyet vereceği açık olup manevi tazminata hükmedilmesinin yasal koşulları oluşmakla beraber, belirlenecek tazminat miktarının hak ve nesafet kurallarına uygun ve aynı zamanda sebepsiz zenginleşmeye de neden olmaması gerektiği hususu bir arada değerlendirildiğinde, davacının tutuklanmadan önce ki kazancı göz önünde bulundurularak manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile takdiren 2.000,00 TL manevi tazminatın davacının tutuklandığı 10/04/2010 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı hazineden tahsili ile davacıya verilmesine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' denilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen dava konusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2019 tarih, 2018/508 esas, 2019/64 karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İzmir 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 2010/66 sorgu sayılı kararı ile 10/04/2010 tarihinde tutuklandığı, 02/06/2010 tarihinde tahliye edildiği, atılı suçtan 53 gün tutuklu kaldığı, İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/242 esas numaralı dosyası üzerinden yürütülen yargılamada 11/02/2013 tarihinde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verildiği, kararın temyiz incelemesinde Yargıtay 14. CD'nin 08/10/2018 tarih, 2018/5325 esas 2018/5818 karar sayılı ilamı ile kararın bozulduğu, İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesince bozma ilamına uyularak 22/02/2019 tarih, 2018/508 esas, 2019/64 karar numaralı ilamı ile sanığın beraatine karar verildiği, bu kararın 19/03/2019 tarihinde kesinleştiği, bu davanın 14/06/2019 tarihinde açıldığı, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

2. Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul maddi tazminat tayin edildiği ve asgari ücreti aşan bir geliri olduğunu belgeleyemeyen davacı lehine asgari ücret üzerinden hesaplanan maddi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiş olup, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak ve emsal uygulamaların da altında olacak şekilde eksik manevi tazminata hükmolunduğu anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 3 nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 30.11.2020 tarihli ve 2020/1513 Esas, 2020/3512 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.