Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/468 E., 2022/484 K.

DAVA: 466 sayılı Kanun gereği tazminat

HÜKÜM: Temyiz isteminin reddi kararı

TEMYİZ EDENLER: Davalı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 22.03.2022 tarihli ve 2022/468 Esas, 2022/484 Karar sayılı ek kararın; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 89.399.47 TL maddi ve 135.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davalı vekilinin kararı temyiz üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli ek kararı ile hükmün davacı bakımından kesin olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin kabulüyle, hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının yüksek olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan (Kapatılan) Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas – 2009/390 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak ve yasa dışı silahlı örgüt kurmak veya katılmak suçlarından 07.02.1981 24.07.1991 tarihleri arasında 3819 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda yasa dışı silahlı örgüt kurmak veya katılmak suçu yönünden beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 06.05.2011 tarihinde kesinleştiği, anayasal düzeni zorla değiştirmeye çalışmak suçu bakımından ise zamanaşımından düşme kararı verildiği ve 08.01.2013 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun'da öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından maddi tazminat 7.72 TL'ye, manevi tazminat ise 80.000 TL'ye indirilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davalı vekilinin temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 22.03.2022 tarihli ek kararı ile kararın miktar itibariyle davalı bakımından kesin olduğu gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davalının temyiz başvurusunun davacıya 03.04.2022 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 22.03.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.