Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/602 E., 2020/552 K.

DAVA: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle mahrum kalığı kazanç kaybı ve ve el konulan çayların imha edilmesi nedeniyle 150.000 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın gerekçesiz olduğuna, davanın kabulü gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, davacı (sanık) ... ve diğer sanık...hakkında 5607 sayılı kanuna muhalefet suçundan dolayı yapılan yargılama neticesinde Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2017 tarih ve 2015/527 2017/870 sayılı kararı ile sanıkların beraatine karar verildiği, anılan hükme yönelik yapılan temyiz başvurusu üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesi Başkanlığının 12.09.2018 tarih ve 2018/6737 8558 sayılı kararı ile onanmak suretiyle hükmün kesinleştiği ve davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasını açtığı, her ne kadar davacı vekili tarafından el konulan çaylara ilişkin maddi tazminat talebinde bulunulmuş ise de, olay tarihi olan 04.09.2009 tarihinde kolluk görevlilerine gelen ihbarda Özalp istikametinden Van iline doğru sarı renkli VCJ 94 plaka sayılı kamyon ile kaçak çay nakliye yapılacağının bildirilmesi üzerine usulüne uygun alınan arama kararına istinaden sürücülüğünü sanık ...un yaptığı ... plaka sayılı araçta 1.550 kg çayın tespit edildiği, yapılan yargılama neticesinde delil yetersizliğinden davacı ve diğer sanıklar hakkında CMK'nın 223/2 e maddesi uyarınca beraatlerine dair karar verildiği anlaşıldığından dava konusu çayların kolluk görevlileri tarafından el konulması işleminde herhangi bir usule aykırılık bulunmadığı, davacının söz konusu çaylara ilişkin fatura sunamadığı, dava konusu çayların ele geçiriliş şekli, davacının basiretli bir tücardan beklenen fatura ve sevk irsaliyesinin el koyma esnasından görevlilere hazır bulundurması gerekeceği, dava dışı sanık ...un beyanları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında davacı vekilinin maddi tazminata ilişkin talebinin yasal koşulları oluşmadığı gerekçesiyle CMK'nın 142/1. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

5271 sayılı CMK'nın 141/1 j maddesinde, “Eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen” kişilerin uğramış olduğu maddi zararları isteyebileceği düzenlenmiştir.

Tazminat talebinin dayanağı olan Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/527 Esas 2017/870 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 5607 sayılı kanuna muhalefet suçundan kendisine ait olan 1550 kg çaya 04.09.2009 tarihinde fiilen el konulduğu, yapılan yargılama sonunda beraatine ve karar kesinleştiğinde el konulan çayların sahibine iadesine, malların tasfiye edilmiş olması halinde masraflar düşüldükten sonrası tasfiye bedelinin faiziyle birlikte iadesine hükmedildiği, çayların 06.07.2013 tarihinde imha edildiği, beraat hükmünün 12.09.2018 tarihinde kesinleştiği, elkoyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve koruma tedbirleri nedeniyle tazminat verilmesine ilişkin 5271 sayılı CMK'nın 141/1 j ve devamı maddelerinde belirtilen koşulların davacı yönünden gerçekleştiği anlaşılmıştır.

Davacının talebinin haksız el koyma nedeniyle mahrum kalığı kazanç kaybı ve el konulan çayların imha edilmesi nedeniyle 150.000 TL maddi tazminat olduğu, çayların 06.07.2013 tarihinde imha edildiğinin anlaşılması karşısında; davacının iade edilemeyen 1550 kg çayın imha edilmesi nedeni ile davacıya tasfiye bedeli verilip verilmediği araştırılarak, söz konusu çayların el koyma anındaki piyasa koşullarına uygun fiyatı esas alınarak ve ayrıca el konulan ürünün tasfiye edilmesi sonucu davacı tarafa ödenen tasfiye bedeli var ise tasfiye bedelinin düşülerek talep uyarınca el koyma anından itibaren yasal faizi ile birlikte hükmedilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2 a maddesi uyarınca Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.