Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

DAVA: Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

DAVA TARİHİ: 20.07.2017

HÜKÜM: Davanın kısmen kabulü

TEMYİZ EDENLER: Davalı vekili, davacı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 12.03.2019 tarihli ve 2018/4229 Esas, 2019/738 Karar sayılı kararının davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 23.01.2023 tarihli ve 2021/6507 Esas, 2023/198 Karar sayılı bozma ilamı üzerine Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2023 tarihli ve 2023/124 Esas, 2023/328 Karar sayılı kararının davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Davacı lehine hükmolunan maddi ve manevi tazminat miktarı toplamı üzerine yapılan incelemede;

A. Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden;

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 238.730 TL olduğu; suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve nitelikli dolandırıcılık suçundan 19.11.2013 – 07.05.2014 tarihleri arasında 169 gün gözaltı ve tutuklu kalan davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 19.706,55 TL hükmün davalı açısından kesin olduğundan, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve reddedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK'nın 298. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE;

B. Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden;

Davacı vekili, davalı tarafın temyiz dilekçesinin kendisine tebliği üzerine süresinde verdiği dilekçesinde hükme ilişkin sebeplerini bildirerek temyiz isteminde bulunmuş ise de, davacı tarafın temyiz isteminin, esasen davalı tarafın temyiz istemine bağlı olarak doğan tamamlayıcı temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu, bu kapsamda, davalının temyiz talebinin miktar bakımından kesin olması nedeniyle reddine karar verilmesi karşısında, davacı tarafın katılma yoluyla hükmü temyiz etmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle REDDİNE, dosyanın gereği için Silivri 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 25.03.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.