Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM: Kısmen kabul

TEMYİZ EDENLER: Davacı vekili, davalı vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece kurulan hükmün; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız elkoyma nedeniyle 26.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın elkoyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine ilişkin kararının, davacılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.04.2022 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek iş bu dosya dışı davacı ... yönünden davanın reddine, davacı ... hakkında davanın kısmen kabulü ile manevi tazminatın reddine, 26.000,00 TL maddi tazminatın 29.02.2015 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacıya verilen tazminatın fazla olduğunu, davacı vekilinin temyiz sebepleri; mülkiyet hakkı kapsamında davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğunu belirtmiştir.

III. DAVANIN KONUSU

Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/228 Esas – 2012/74 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacılar dışı sanık Fevkiye Bozkan’a ait 65 EL 262 plakalı araca suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve çete kurmak suretiyle fuhuş yaptırma suçundan yapılan yargılama sonunda cezalandırılmasına ve aracın müsaderesine karar verildiği, kararın 24.11.2014 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacıların tazminata hak kazanmadığından davanın reddine ilişkin kararın davacılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.04.2022 tarihli kararıyla;

"...A Davacı ... bakımından;

Tazminata esas ceza dava dosyasında davacının sanık sıfatının bulunmadığı görülmekle birlikte CMK'nın 141/1 j. maddesine göre koruma tedbirlerine dayalı olarak tazminat isteyebilecek kişilerin mutlaka sanık statüsünde olması zorunluluğunun bulunmadığı, bu tarihten önce gerçekleştiği iddia olunan suça ilişkin olarak davacının aracına el konulması halinde davalı kurumun sorumluluğunun doğacağı, bu kapsamda, yargılamaya devamla davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm tesisi,

B Davacı ... bakımından;

1 Davacı ...’ın ruhsat sahibi olduğu aracı haricen ... isimli şahsa satarak teslim ettiği ve araca ...’un kullanımında iken dava dışı Fevkiye Bozkan hakkında yapılan yargılama nedeni ile suçta kullanıldığı iddiasıyla el konulduğu dikkate alındığında, davacının 5271 sayılı CMK’nın 141/1 j. maddesi kapsamında tescil maliki olmadığından haksız el koyma nedeniyle tazminat talep etme hakkı bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerektiği,..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine iş bu dosya dışı davacı ... yönünden davanın reddine, davacı ... hakkında davanın kısmen kabulü ile manevi tazminatın reddine, 26.000,00 TL maddi tazminatın 29.02.2015 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 12.950,00 TL olduğu ve haksız el koyma nedeniyle aracın müsaderesine karar verilen davacının 26.000,00 TL maddi, 5.000,00 manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile manevi tazminatın reddine, 26.000 TL maddi tazminata hükmedilmesi nedeniyle davacı aleyhine reddedilen tazminat miktarının 5.000,00 TL olması nedeniyle, davacı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu görülmekle; davacı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 2 nci maddesi ile değişik 427 nci ve ek 4 üncü maddelerindeki temyiz sınırı ve reddolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davacı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı Kanun’un 432 nci maddesi gereği isteme aykırı olarak REDDİNE,

B. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacı vekilinin dava dilekçesinde hükmedilecek tazminatlara el koyma tarihi olan 29.07.2015 tarihinden faiz talep etmesine rağmen, hükmedilen tazminata sehven 29.02.2015 tarihinden faizi ile birlikte verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CUMK'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün (B 1) bendinde faizin belirlendiği bölümünde yer alan "29.02.2015" ibaresinin, ".29.07.2015" ibaresi ile değiştirilmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.