Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve yatırmış olduğu nakdi kefalet sebebiyle 47.000 TL maddi ve 300.000 TL manevi tazminatın nakdi kefaletin yatırılması ile iade edilmesi arasındaki süreçte işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin 10.000 TL güvence bedeli yatırdığını, akabinde bahse konu suçtan beraat ettiğini, parayı yatırdığı tarih ile iade edilen tarih arasında müvekkilinin maddi zararının oluşmasına rağmen tazminat taleplerinin reddedilmesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle temyiz talebinde bulunmuştur.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin Esas 2010/503 – 2013/580 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının tefecilik ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından 29.12.2008 tarihinde gözaltına alındığı, 10.000 TL nakdi kefalet karşılığında adli kontrol şartıyla serbest kaldığı, yapılan yargılama sonunda tefecilik suçundan beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 12.02.2019 tarihinde kesinleştiği, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, gözaltı ve adli kontrol tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, yargılandığı suçlardan biri hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dosya kapsamında yapılan incelemede, davacının tefecilik ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından gözaltına alındığı ve 10.000 TL nakdi kefalet karşılığı adli kontrol şartıyla serbest bırakıldığı, yargılama sonunda tefecilik suçu yönünden beraat etmişse de, anılan diğer suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 11.10.2013 tarihinde kesinleştiği, 5 yıllık denetim süresinin hüküm tarihi itibariyle dolduğu dikkate alınarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararda belirtilen 5 yıllık denetim süresinin sonunda düşme ya da hükmün açıklanmasına karar verilip verilmediği ve verilen kararın kesinleşip kesinleşmediği araştırılıp belirtilen hususların sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2 a maddesi uyarınca Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.