Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/1193 E.

12. Ceza Dairesi 2024/1193 E. , 2026/2736 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2873 E., 2023/3062 K.
SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/2-1. cümle, 62, 53/1, 51/1-3. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine, 2 yıl denetim süresi belirlenmesine adli emanette bulunan cep telefonunun sanığa iadesine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf talepleri kapsamında Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılması ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 134/2-1. cümle, 62, 53/1-2-3 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, adli emanette bulunan sanığa ait cep telefonunun aynı Kanun'un 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, erteleme hükümlerinin uygulanmamasının ve ek savunma hakkı verilmeden müsadere hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığa verilen ceza miktarının üst sınırdan belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, suça konu fotoğraflar, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın katılan ile birlikte çektirdiği özel fotoğrafları katılanın bilgisi ve rızası dışında tanık H.U.Ç'ye gönderdiğinin iddia edildiği olayda, sanığın ikrara yönelik savunması, fotoğrafların niteliği dikkate alınarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede; suçun sübutuna ilişkin değerlendirmenin hukuka uygun olduğu ve belirlenen sonuç cezada bir değişiklik yapılmasına yer olmadığı belirlenmiş ancak sanığın tekerrüre esas mahkûmiyetinin bulunması ve adli siciline yansıyan kişilik özellikleri dikkate alınarak erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ayrıca suçta kullanılan sanığa ait cep telefonunun müsaderesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesinin uygulanmasına ilişkin talep bulunmadığı ve bu hüküm gereğince ek savunma hakkı verilmediği hâlde adli emanette kayıtlı emanet eşyasının müsaderesine karar verilmesi, 2.Sanığın tekerrüre esas mahkûmiyetinin bulunduğunun belirtilmesine ve tekerrüre esas olan Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2018 tarih ve 2016/239 E., 2018/292 K. sayılı îlamı dosya içerisine alınmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde karar verildi.