Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/260 E., 2022/544 K.

SUÇ: Taksirle öldürme

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: Sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1 Bilecik 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2015 tarihli, 2015/118 Esas, 2015/164Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1 3 6 8, 53/1 maddeleri uyarınca sonuç 1 yıl 11ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, ilgili kararın sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 14/06/2022 tarihli ve 2015/118 Esas, 2015/164 Karar sayılı ilâmıyla, sanık hakkında 4483 sayılı Yasa uyarınca soruşturma izni alınmadan hüküm kurulması nedeni ile sair yönler incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

2 Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Bilecik 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2022 tarihli, 2022/260 Esas, 2022/544 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4 1 a, 52/2, 53/6, 53/1 maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 22.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; meydana gelen olayda kusuru bulunmadığından bahisle eksik inceleme sonucu hakkında beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının ve lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay tarihinde sanığın Bilecik İl Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yaptığı, sevk ve idaresindeki resmi hizmet aracı ile meskun mahal içerisinde, asgari hız limitinin 70km/saat olduğu, bölünmüş, asfalt kaplama, aydınlatmanın bulunduğu cadde üzerinde gece vakti Bilecik ili istikametinden, İstanbul ili yönüne seyri sırasında olay mahalli olan Bilecik Özbekar Kömürlük önüne geldiğinde yolun sol şeridinde aracının sol ön kısmı ile, gidiş istikametine göre yolun sağ tarafından yola girip yaya geçidi üzerinden karşıya geçmeye çalışan yaya ...'e çarpması sonucu yayanın ölümü ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde alınan bilirkişi raporları doğrultusunda asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza olan hapis cezasından çevrilen adli para cezasının taksitlendirilmesi esnasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 52/4.maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Bilecik 2.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün (6) numaralı paragrafının başına "TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca" ibaresinin yazılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.