Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/1042 E.

12. Ceza Dairesi 2024/1042 E. , 2026/2729 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2827 E., 2023/2518 K.
SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/2-1. cümle, 62, 51/1-3, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine, 2 yıl denetim süresi belirlenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın istinaf talebi kapsamında Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan istinaf incelemesi sonunda İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılması ile sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz sebepleri; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, ses kaydına ilişkin bilirkişi raporu, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın, boşanma aşamasında olduğu katılan ile yüz yüze görüştüğü sırada aile hayatına ilişkin olduğu anlaşılan görüşmeyi katılanın bilgisi dışında kaydederek boşanma davasına ilişkin hukuk mahkemesi dosyasına sunduğu, ayrıca katılanın annesi ile ağabeyine gönderdiği iddiasına konu olayda, sanığın atılı suçu işlediği sonucuna varılarak cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, somut olayın koşulları itibarıyla 5237 sayılı TCK'nın 133. maddesinde belirtilen suçun unsurlarının oluşmadığı, ayrıca ses kaydına konu konuşmanın içeriği dikkate alındığında katılanın özel hayatının gizliliğini ihlal edecek nitelikte bulunmadığı gerekçelerine dayalı olarak İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararının kaldırılması ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Ses kaydına ilişkin bilirkişi raporunun incelenmesinde; konuşmaların katılanın özel hayatını ilgilendirdiği, ancak sanığın, anılan kayıtları katılanın annesi ve ağabeyine göndermesinin aile içi geçimsizlikte kendi haklılığını ispat çabası olarak nitelendirilmesi gerektiği anlaşıldığından, sanığın hukuka aykırılık bilinci ile hareket etmemesi nedeniyle temyize konu kararın neticesi itibarıyla isabetli olduğu değerlendirilmekle, Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin kanunda suç olarak tanımlanmadığının dava dosyası içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılındığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında katılan tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde karar verildi.