Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/45 E., 2022/106 K.

KARAR: Davanın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki 427 nci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 08.01.2015 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... plakalı aracına hukuka aykırı bir şekilde el konulmasına ilişkin tazminatı, aracın beklemeden kaynaklı yıpranma zararı ve Antrepoya ödenen araç Ambar ücreti nedeniyle müvekkilin uğramış olduğu zarardan fazlaya ilişkin hakların saklı kalmak kaydıyla şimdilik 300.000,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden ve 7.500,00 Dolar antrepo ücretinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının tazminat talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/21 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/21 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 16.12.2021 tarihli ve 2019/2018 Esas, 2021/8552 Karar sayılı kararıyla;

"5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin herhalde hükmün kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, tazminat istemine dayanak teşkil eden Ağrı Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/161 esas 2007/2 karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; 09.01.2007 tarihinde davacının (sanığın) beraatine ve ... plaka sayılı aracın iadesine karar verildiği, hükmün davacı (sanık) müdafinin yüzüne karşı okunduğu, her ne kadar davacı (sanık) hakkında verilen hükmün Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 12.02.2014 tarihli 2009/607 esas 2014/951 karar ilamıyla onanması suretiyle kesinleştiğine dair şerh verilmiş ise de, temyiz incelemesi sırasında Dairemizce Uyap sistemi üzerinde yapılan incelemede bahse konu Yargıtay ilamının ceza dava dosyasının diğer sanıkları hakkında olduğu, davacı (sanık) hakkında herhangi bir temyiz incelemesi yapılmadığı, tazminat davasının ise 08.01.2015 tarihinde açıldığı anlaşıldığından, tazminat istemine dayanak teşkil eden Ağrı Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/161 esas 2007/2 karar sayılı ceza dava dosyasının celp edilip incelenerek, beraat kararının davacı yönünden hangi tarihte kesinleştiğinin tespit edilerek, tazminat davasının beraat hükmünün kesinleşme tarihini izleyen 1 yıl içinde açılıp açılmadığının tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1 Davacının tazminat talebine esas dava dışında ayrıca Ağrı Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1201 esas 2008/52 karar numaralı ilamında davacının 4926 sayılı yasaya aykırılık (mülga) suçundan da aynı aracına el konulduğu ve yapılan yargılama sonuncunda aracın iadesine karar verildiği ve araç teslim tutanağı incelendiğinde teslimin Ağrı Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1201 esas 2008/52 karar numaralı ilamı esas alınarak yapıldığı görülmekle, davacının aracının Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi yargılamasına mı Ağrı Asliye Ceza Mahkemesi yargılamasına mı esas olarak el konulduğu araştırılarak, aralarında bağlantı varsa bu bağlantının ne şekilde olduğunun tespiti yapılarak hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2 Davacının, aracını, el konulduğu tarihte yolcu taşımacılığı olarak kullandığını iddia etmesi karşısında bu dönem içerisinde maddi zararının en son vergi kaydı ve gelir vergisi beyannamesinde belirttiği net kazancı üzerinden maddi zararının tayin ve tespiti gerekirken, aracın belediye otogar amirliğinden alınan bilgilere istinaden maddi tazminatın belirlendiği bilirkişi raporu hükme esas alınarak eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,"

nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

6. Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2022/45 Esas, 2022/106 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.10.2022 tarihli, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri;

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davanın süresinde açıldığına, ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

Davacı ... hakkında Ağrı Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma kapsam ve neticesinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dava açıldığı ve Ağrı Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/161 Esas sayılı dosyasında yargılamasının yapıldığı, hakkında 09/01/2007 tarihinde beraat kararı verildiği, kararın sanık müdafine tefhim edildiği, sanığa yani iş bu dava davacısına ise kalemde bizzat tebliğ alması gereği 25/01/2007 tarihinde tebliğ edildiği, aynı gün tarihli davacının temyiz hakkını kullanmadığından bahisle kesinleştirme talepli dilekçesini sunduğu, 23/01/2007 tarihinde ise sanık müdafi Av......'ün kesinleştirme talepli dilekçe sunduğu, kararın davacı yönünden temyiz incelemesine gitmediği, nitekim Yargıtay 10.Ceza Dairesinin incelemesinin de davacıya yönelik olmadığı, her ne kadar sehven Ağrı ACM'nce sehven Yargıtay incelemesine davacı yönünden dosya gitmediği halde kesinleşme tarihi olarak 12/02/2014 tarihi belirtilmiş ise de gerek davacı gerek vekilinin izah edildiği üzere kesinleşme talepli dilekçelerinin olduğu yine birleşen dosya yönünden talebin değerlendirilmesi adına bozma ilamı da nazara alınarak Ağrı Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1201Esas, 2008/52 Karar sayılı dosyası dosyamız arasına alınmış ve yapılan incelemede 16/01/2008 tarihinde hükümle birlikte ... plakalı aracın iadesine dair karar verildiği ve anılı kararın 14/01/2013 tarihinde kesinleştiği, Ağrı Ağır Ceza Mahkemesinin ise 2006/161 Esas sayılı dosyasında aynı aracın iadesine yönelik 09/01/2007 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, bu halde CMK 142 lafzı gereği gerek 2015/51 gerekse 2015/52 esas sayılı dosyalardaki talepler yönünden 08/01/2015 tarihli açılan davaların süresinde açılmadığı sabit olduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Ağrı Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/161 esas 2007/2 karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan ... plaka sayılı otobüsüne 13.05.2006 10.03.2008 tarihleri arasında el konulduğu, yapılan yargılama sonunda beraatine ve aracın iadesine hükmedildiği, beraat hükmünün 14.01.2013 tarihinde kesinleştiği, davanın el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa tabi olduğu anlaşılmıştır.

Davanın tümüyle reddedilmesi karşısında yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

5271 sayılı Kanun’un "Tazminat istemi" kenar başlıklı 142 nci maddesinin ilgili kısmı şöyledir:

"(1) Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat

isteminde bulunulabilir.

...''

Hükmü uyarınca tazminata esas beraat hükmünün 14.01.2013 tarihinde kesinleştiği, davanın ise hak düşürücü bir yıllık süre geçtikten sonra 08.01.2015 tarihinde açılması karşısında davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenleKastamonu Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2022/45 Esas, 2022/106 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesi neticesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde karar verildi.