Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/751 E., 2016/394 K.

SUÇ: 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/751 Esas, 2016/394 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri;

1.Eksik inceleme ile karar verildiğine,

2. Verilen kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna,

3.Diğer temyiz nedenlerine,İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel mahkemenin kabulü; "Her ne kadar sanık hakkında 2863 Sayılı Yasaya Muhalefet suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de, söz konusu taşınmazın sanık tarafından 16.04.2015 tarihinde satın alındığı, tapu kaydında taşınmazın I. Derecede doğal sit alanı olduğuna ilişkin şerhin bulunmadığı, sanığın Denizli ili ... ilçesi ... Mahallesi nüfusuna kayıtlı olup Denizli'de oturduğu, taşınmazın I.derece doğal sit alanı olduğuna dair ilanın sanığa tebliğine ilişkin evrakta bulunmadığı, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçu bilerek işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın beraatine karar vermek gerekmiştir." denmiştir.

B. Sanık savunmasında;"Ben söz konusu yeri 2015 yılının Nisan veya Mayıs ayında satın aldım. Aldığımızda bu yerin etrafında taş duvarlar vardı. Ben sınırlar iyice belirgin olsun diye duvarları hafif düzeltip tel örgü yaptık. Biz bu yerin 1 derecede sit alanı olduğunu bilmiyorduk. Söz konusu yerin ve civarında herkes kendi yerini duvarlarla çevirmişti. Ben kesinlikle musakkaf bir bina yapmadım. Kültür varlıklarına muhalefet edebilecek yine suç teşkil edebilecek bir yapı da söz konusu değildir. Ben ısrarlı bir şekilde şunu söylüyorum ki aldığım da bu yerin duvarları vardı. Biz sadece düzeltme yaptık. Suçlamaları kabul etmiyorum. Beraatimi talep ediyorum dedi. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

C. Dosya kapsamında 08.04.2016 tarihinde keşfe gidilmiş, keşif akabinde fen, inşaat ve arkeolog bilirkişilerce rapor düzenlenmiştir.

IV. GEREKÇE

11.09.2015 tarihli yapı tatil zaptı ile Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulu’nun 11.12.1986 gün ve 2753 sayılı kararı ile tescil edilen ve mülga Muğla Kültür ve Tabiat varlıklarını Koruma Kurulunun 18.09.2008 gün ve 4305 sayılı kararı ile tesciline devam ettirilen I. derece doğal sit alanı içerisinde kalan ... Mahallesi, ... Mevkii de bulunan arazi üzerinde parsel sınırına ve parsel içerisine taş duvar yapıldığı, parsel sınırına çekilen taş duvarın üzerine tel çit çekildiği tespit edilmesi üzerine sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davası açıldığı, 08.04.2016 tarihinde yapılan keşif akabinde alınan inşaat bilirkişi raporunda; yapı tatil zaptında belirtilen aykırılıkların kısmi olarak giderildiği, parsel sınırına yapılan kuru taş duvar ve parsel ortasında arazi meyilini azaltmak için yapılan teraslama duvarının yapımı esnasında doğal zemine müdahalede bulunulduğu, yapı tatil zaptında belirtilen imaların yaklaşık olarak 2015 yılı mayıs haziran aylarında yapılmış olabileceği, suça konu yapının inşai ve fiziki bir müdahale kapsamında değerlendirilmesi gerektiği kanaatine varıldığı, arkeolog bilirkişi raporunda I. Derece doğal sit alanı içerisinde ruhsatsız ve kaçak olarak yapılan taş duvarların sit alanının doğal bütünlüğünü bozmakta ve sit alanına zarar vermekte olduğunun, bu duvarların yapılmasının sit alanına 2863 sayılı Kanun kapsamında inşai ve fiziki müdahale niteliğinde olduğunun bildirildiği anlaşılmakla;

2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin amacının, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da sit alanı olarak tescil kararlarının, ilgililerince öğrenilmesini sağlamak olduğu, başka bir deyişle, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları yönünden tebliğ; sit alanları yönünden Resmi Gazetede yayım ve internet üzerinden duyuru kurallarının, kişilerin, sahip oldukları veya kullandıkları taşınmazların durumunu bilmelerini ve ona göre hareket etmelerini sağlama amacı taşıdığı, belirtilen kuralların, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için şekil şartı niteliği bulunmayıp, aksi yöndeki kabulün, 6498 sayılı Kanunun amacına da ters düşeceği;

Dolayısıyla, sözü edilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, şerhin varlığına veya tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Diğer yandan, taşınmaz bir varlığın korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı olarak tescil edilmesinin ya da bir bölgenin, doğal, tarihi ve kültürel özellikleri nedeniyle sit alanı olarak belirlenmesinin, taşınmazın veya bölgenin özel bir statüye tabi tutulması gerektiği ve taşınmaz üzerinde ya da bölge içerisinde keyfi uygulamalarda bulunulamayacağı anlamına geldiği, bu bakımdan kural olarak, 6498 sayılı Kanun değişikliği sonrası tebliğ yayım internette duyuru; anılan değişiklik öncesi ise şerh ilan yöntemleri ile taşınmazın ya da bölgenin tescilinden ilgililerin haberdar olmalarının sağlanacağı;

Bununla birlikte, Türk Medeni Kanununda yer alan “iyi niyet” kuralının genel bir hukuk ilkesi olarak kabul edilip, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde düzenlenen suç tiplerine yönelik sübut değerlendirmesinde de dikkate alınmasının zorunlu olduğu, başka bir deyişle, 6498 sayılı Kanun değişikliği öncesinde yapılan tescil işlemleri yönünden, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde şerh bulunmayıp, tescil kararı mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilmemiş olsa dahi, failin, taşınmazın ya da bölgenin tescilinden haberdar olduğuna dair beyanının göz ardı edilemeyeceği, zira, maliki olduğu veya kullandığı taşınmazın korunması gerekli nitelik taşıdığını ya da sit özelliğiyle bölgesel bazda koruma altına alınan bir alanda bulunduğunu bilen kişinin, taşınmaz üzerinde dilediği zaman dilediği şekil ve kapsamda uygulama yapamayacağını, taşınmazın ya da bölgenin özel statüsünün mümkün kıldığı ölçüde, kamu kurumlarınca yürütülecek izin prosedürü çerçevesinde inşai ve fiziki müdahalelerde bulunabileceğini de bilmesi gerektiği, yapı ya da bölge bazında tescil kararından haberdar olduğu halde, ilgili kurumlara başvurarak, gerçekleştirmeyi düşündüğü inşai uygulamaya yönelik izin almayıp keyfi hareket eden kişinin iyi niyetinden söz edilemeyeceği, dolayısıyla, taşınmazın ya da bölgenin niteliğini bilerek izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunan ya da başlangıçta bilmeyip, kamu görevlilerince düzenlenen zabıt ve tutanaklar ile durumu öğrendiği halde müdahalesine devam eden failin, hukuki koruma altına alınamayacağı;

Ayrıca, hukuka aykırı zeminde gerçekleştirilen fiiller bakımından da failin iyi niyetinden bahsetmenin mümkün bulunmadığı, başka bir deyişle, Dairemizce incelenen dosyalarda sıkça karşılaşıldığı gibi, hazineye ait veya devletin hüküm ve tasarrufundaki taşınmazlar üzerinde inşai ve fiziki müdahale yapılması durumunda, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmemesinin sonuca etkili olmayacağı, zira bu halde failin, maliki olmadığı veya hukuka uygun şekilde yararlanma hakkını elde etmediği taşınmaza müdahalede bulunduğunu ve fiilinin hukuki korumadan yoksun olduğunu bildiğinin kabulü gerektiği, hukuka aykırı zeminde gerçekleştirilen inşai ve fiziki müdahaleler yönünden ilan kuralı aranmasının, hayatın olağan akışına ve mantık ilkelerine de uygun düşmediği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; sanığın dava konusu yerin sit alanı olduğunu bilmediğine dair savunmaları karşısında; dava konusu yerin sit alanı olarak tesciline dair kurul kararının mahallinde mutad vasıtalarla ilan edilip edilmediğinin, ilgili, belediye, muhtarlık, kaymakamlık, valilik gibi kurumlardan sorulması, aynı zamanda sit kararının Resmi Gazete'de ilan edilip edilmediğinin araştırılması, dava konusu yerin sit alanı olduğunun bölge halkı tarafından bilinip bilinmediği hususunun kolluk vasıtası ile araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/751 Esas, 2016/394 Karar sayılı Kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2023 tarihinde karar verildi.