Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/800 E. 2020/623 K.

HÜKÜM: İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Esastan Ret

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 15.05.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; " müvekkilinin uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 21.06.2016 tarihinde gözaltına alındığını, 22.06.2016 tarihinde tutuklandığını, 14.11.2016 tarihinde tahliye edildiğini, yapılan yargılama sonunda ise beraatine karar verilerek kararın temyiz edilmeden kesinleştiğini belirterek haksız koruma tedbiri nedeniyle 10.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini" talep etmiştir.

2.Davalı vekili 26.06.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; " davanın süresinde açılmadığını, tazminat talebinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, davanın reddi gerektiğini" beyan etmiştir.

3.Hatay 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2018 tarihli ve 2018/434 Esas 2018/664 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.03.2020 tarihli ve 2019/800 Esas 2020/623 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.12.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; davacının ceza evinde yaptığı harcamaların maddi tazminata dahil edilmesi gerektiğine , hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının düşük olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/328 E., 2017/423 K. sayılı kararının incelemesinde; davacı hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçlaması ile soruşturma başlatıldığı ve yürütülen soruşturma neticesinde hakkında dava açıldığı, yapılan yargılama sonunda davacı hakkında beraat kararı verildiği, söz konusu dosyada davacının 21.06.2016 tarihinde gözaltına alındığı, 22.06.2016 tarihinde tutuklandığı ve 14.11.2016 tarihinde tahliye edildiği ve kararın 22.11.2017 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiğisanığın beyaz eşya ve elektrikli küçük ev aletleri perakende ticareti ile uğraştığı 2017 yılı vergi matrahının 5.426,16TL olduğu dolayısıyla yıllık kazancının asgari ücretin altında olduğu tespit edilmiş olmakla Yargıtay İçtihatları doğrultusunda davacının gelirinin asgari ücretten az olamayacağı kabul edilerek, davacının talebi de dikkate alınarak maddi zararının net asgari ücret üzerinden hesaplanması gerektiği ve bu doğrultuda hesaplama yapılarak davacının haksız olarak gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği toplamda 146 gün nedeniyle, tutuklu kaldığı döneme ilişkin belirlenen net asgari ücret üzerinden hesaplanan 6.331,49 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihi olan 21.06.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu anlaşıldığından, İstinaf başvurusunda bulunan davacı vekili ve davalı kurum vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/328 esas 2017/413 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Uyuşturucu ve Uyarıcı Madde Ticareti Yapma Veya Sağlama suçundan 21.06.2016 14.11.2016 tarihleri arasında 4 ay 23 gün gözaltında/tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 22.11.2017 tarihinde kesinleştiği, göz altına alınma/ tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

1.Davacının cezaevi harcamalarının Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre 5271 sayılı Kanun kapsamında talep edilebilecek zarar kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından maddi tazminata dahil edilmemesinde isabetsizlik görülmemiş olup, davacının yıllık kazancının asgari ücretin altında olduğu tespit edilmesi karşısında; davacının gelirinin asgari ücretten az olamayacağı ve davacının maddi tazminatın net asgari ücrete göre hesaplanması yönündeki talebi de dikkate alınarak tutuklu kaldığı döneme ilişkin olarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden hesaplama yapılmasında hukuka aykırılık görülmemiş olup, davacı vekilinin bu hususa ilişkin itirazının reddine, ancak; maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan "6.201, 39" TL yerine, "6.331,49" TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması hukuka aykırı görülmüş ise de temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltı ve tutukluluk süresi, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiği anlaşıldığından davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 30.03.2020 tarihli ve 2019/800 Esas 2020/623 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hatay 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2023 tarihinde karar verildi.