Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/686 E., 2023/212 K.

SUÇ: Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2022/686 Esas, 2023/212 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesi gereğince neticeten 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrerliğe ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2022/686 Esas, 2023/212 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 23.06.2022 tarihli ve 2020/6909 Esas, 2022/5035 Karar sayılı kararı ile basit yargılama hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2022/686 Esas, 2023/212 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesi gereğince neticeten 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrerliğe ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.05.2023 tarihli ve 2023/44834 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle hükmün onanması görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, idaresindeki aracın duraklamaktayken polis memurlarının trafik kazası yapmış gibi tutanak düzenlediğine bu sebeple hakkındaki mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Mahkemece ''Yapılan yargılama, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Suç tarihinde sanığın sevk ve idaresinde bulunan ...plakalı aracı ile park manevrası yaparken orada park etmiş halde bulunan ... plakalı bir başka araca çarpmak suretiyle maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet verdiği, bu nedenle olay yerine gelen trafik ekiplerince yapılan ölçümde sanığın 2.14 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, sanık hakkında verilen mahkumiyete ilişkin kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin ilamı ile basit yargılama usulünün değerlendirilmesi yönünden bozulduğu, sanığın savunmaları ve dosyanın niteliği itibariyle mahkemece basit yargılama usulüne uygulanmasına karar verilmediği, her ne kadar sanık savunmasında, aracı kullanmadığını, aracın park halinde olduğunu, alkollü oldukları için aracı kullanması için kardeşini çağırdığını, ancak o sırada oraya gelen trafik ekipleri ile diğer kardeşi arasında çıkan tartışma neticesinde kendilerine ceza kestiklerini ileri sürmüş ise de, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın savunmasının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olarak değerlendirildiği ve üzerine atılı alkollü ... kullanma suçunu işlediği sabit olmakla;

Sanık ...'nin subut bulan alkollü ... kullanarak trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan eylemine uyan TCK.179/3 maddesi delaletiyle TCK'nun 179/2 maddesi uyarınca cezalandırılmasına, şartları oluşmadığından sanık hakkında TCK 50,51 ve CMK 231. Maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, sanık hakkında İzmir 1. SCM'nin 2013/1017 E ve 2013/1168 K sayılı ilamıyla verilen 24/12/2013 tarihinde kesinleşen 07/04/2014 tarihinde infaz edilen tekerrüre esas 1.000 TL Adli Para cezasıyla mahkumiyeti bulunduğundan sanığın cezasının 5237 Sy. TCK.nuna göre mükerrir sayılan ilamı bulunduğundan sanığın cezasının infazının TCK.58 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Sanık hakkında Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/591 E ve 2014/221 K Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/399 E. 2015/39 K., Karşıyaka 8. Asliuye Ceza Mahkemesinin 2014/773 E. 2015/572 K. sayılı ilamı verilen hüküm yönünden CMK 231 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın kesinleşmesinden sonra sanığın dosyamıza konu kasıtlı suçu işlediği anlaşılmakla, mahkememiz kararı kesinleştiğinde gereğini takdir ve ifası için mahkemelerine ihbarda bulunulmasına dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.''

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

2.Sanık aşamalarda, suçlamayı inkar etmiştir.

3.5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan;

(1)''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir''

Şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece basit yargılama hükümlerinin uygulanmama gerekçesinin açıklanarak, genel hükümlere göre yargılamaya devam edildiği anlaşılmıştır.

4.Sanığa ait alkolmetre ölçüm çıktısı ve kaza tespit tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın olay günü, idaresindeki otomobiliyle maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet verdiği, ihbar üzerine olay yerine intikal eden kolluk kuvvetleri tarafından yapılan ölçümde güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 2,14 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi ile değişik, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun (2918 sayılı Kanun) 48 inci maddesinin ''1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.'' şeklindeki 6 ncı fıkrasına göre, 1.00 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası ... kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğundan, 2,14 promil alkollü şekilde ... kullandığı anlaşılan sanık hakkında verilen yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz itirazları reddolunmuştur.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2022/686 Esas, 2023/212 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2023 tarihinde karar verildi.