Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/104 E., 2016/299 K.

SUÇ: Taksirle Öldürme

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Oltu Asliye Ceza Mahkemesinin, 19/04/2016 tarihli ve 2014/104 Esas, 2016/299 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 27.300,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24/09/2020 tarihli ve 2016/277923 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri;

1 Eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile sanık hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının ve fazla cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

2 Diğer sebeplere,İlişkindir.

Katılan vekilinin temyiz sebebi;

1 Eksik araştırma sonucu yanlış kusur tespiti ile sanık hakkında eksik ceza tayininine,

2 Diğer sebeplere, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Yerel Mahkemenin Kabulü

Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki ... plakalı ... ile seyir halindeyken müteveffa ...'in ölümüne neden olduğu belirtilmiştir.

2. Sanık sürücü aşamalardaki savunmalarında, olay tarihinde kullanmakta olduğu aracı ile eski hastane aile ve toplum sağlığı merkezi yanında bulunan otobüs durağında babaannesinin kardeşi olan ... isimli şahsı görmesi üzerine aracını durduğu noktanın minibüs durağı olduğunu, aracını durakta park ettiği esnada durakta ne önünde ne de arkasında herhangi bir minibüs olmadığını, yakınına okula gitmeseydi gideceği yere kadar bırakabileceğini söylediğini ve aracını tekrar hareket ettirdiğini, gaza bastığını yaklaşık 2 3 metre ilerlediğini, aracın daha kalkış halinde olduğunu birden önünde siyah bir çarşaf gördüğünü, hemen aracı durdurup araçtan indiğinde aracın önüne yaşlı bir bayanın düştüğünü gördüğünü ve meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını beyan etmiştir.

3. Katılan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan etmekle hakkında katılma kararı verilmiştir.

4. Kaza tespit tutanağında, gün durumunun gündüz, havanın açık, zeminin kuru, azami hız sınırının 50 km olduğu, sanık sürücünün 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 84. maddesinin araçların manevralarını düzenleyen kurallara ve ayrıca ilgili yönetmeliğin 137/b 2 a maddesinde düzenlenen geri gitme veya duraklanılan yerlerden çıkarken araçların etrafını kontrol etme kuralına uymadığından ihlalinin bulunduğu belirtilmiştir.

5. Kovuşturma aşamasında yapılan keşif üzerine düzenlenen 31/12/2014 tarihli tek bilirkişi raporunda, sanık sürücünün 2918 sayılı Kanunun 84. maddesinin araçların manevralarını düzenleyen kurallarına uymadığından ve ayrıca ilgili yönetmeliğin 137/b 2 a maddesinde düzenlenen geri gitme veya duraklanılan yerlerden çıkarken araçların etrafını kontrol etme kuralını ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu, müteveffa yayanın ise kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir.

6. Kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen Adli Tıp Kurumu İstanbul Tarafik İhtisas Dairesinin 09/03/2015 tarihli heyet raporunda ve 02/02/2016 tarihli Genişletilmiş Uzmanlar heyet raporunda, sevk ve idaresindeki kamyoneti duraklattıktan sonra tekrar harekete geçirmeden önce seyir yolunu kontrol etmesi, hemen az ilerisinden yola girip karşıya geçmeye başlamış olan yayanın geçişini tamamlamasını beklemesi gerektiği halde bahsedilen bu hususlara riayet etmemiş, dikkatsiz ve tedbirsiz bir şekilde seyrini sürdürerek olaya sebebiyet veren sanık sürücünün asli kusurlu bulunduğu, müteveffa yayanın ise yolun karşısına geçerken durak önünde çalışır durumda ve her an harekete geçebilecek olan sanık idaresindeki araca dikkat etmesi, sanığın aracını hareket ettirdiğini görür görmez geçişine devam etmeyip aracın geçmesini bekleyerek olayı önlemeye çalışması gerektiği halde bahsedilen bu hususlara riayet etmediğinden tali kusurlu bulunduğu görüş ve kanaati belirtilmiştir.

7. Ölen şahsın kesin ölüm sebebini belirleyen, Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 04/04/2014 tarihli ölü muayene tutanağında, kişinin ölümünün, trafik kazası sonucu kafa travması, beyin kanaması ve genel beden travması sonucu meydana gelmiş olduğu kanaati bildirilmiş.

8. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay günü, sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 50km/saat olduğu, iki yönlü parke kaplama cadde üzerinde gündüz vakti seyri esnasında otobüs durağında bekleyen yakını tanık olarak aşamalarda dinlenen ...'nın bulunduğu yere doğru durağa yanaşarak aracı durdurup konuşur ve tekrardan harekete geçtiğinde sol ön kısmı ile yaya olarak zemin üzerinde bulunan ...'e çarpması sonucu sanığın tali kusuru ile yayanın ölümüne sebebiyet verdiği olayda,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında 5237 sayılı Kanun 52/2. maddesi gereğince belirlenen bir gün karşılığı meblağ hukuka uygun bulunduğundan, tebliğnamenin hakkaniyete uygun olmadığından bahisle bozma öneren görüşüne iştirak edilmemiştir.

A. Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 50/4. maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmesi sırasında dayanak madde olan 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması kanuna aykırı olup, söz konusu hususlar Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

B. Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

BI. Eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile sanık hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının ve fazla cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Olay ve olgular kısmında yer verilen kaza tespit tutanağı ve oluşa uygun düştüğü kabul edilen bilirkişi raporları doğrultusunda asli kusurlu bulunan sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 27.300,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin esas mahkeme kararı hukuka uygun olup, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

BII. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

C. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

CI. Yanlış kusur tayini ile sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekir, bu kapsamda inceleme konusu somut olayda oluşa uygun bulunan bilirkişi raporları doğrultusunda asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 27.300,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin esas mahkemenin kararı adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek hukuka uygun bulunmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

CII. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün A numaralı maddesinde açıklanan nedenlerle Oltu Asliye Ceza Mahkemesinin, 19/04/2016 tarihli ve 2014/104 Esas, 2016/299 Karar sayılı kararına yönelik olarak hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (3) numaralı paragrafı hükümden çıkartılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1 a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30,00TL olarak hesabıyla 27.300,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2023 tarihinde karar verildi.